Бұл аяттар Құдайдың Өзінің жердегі халқына деген сүйіспеншілігі туралы айтады, бірақ Ол бізге деген сүйіспеншілігінде де өзгермейді. Әнші: «О, теңдессіз және шексіз сүйіспеншілік!» – дейді.
Бұл аяттарда біз үш нәрсені табамыз. Біріншіден, Заңды қайталау 7-де Иеміздің Өзінің халқына деген сүйіспеншілігін орнатқаны туралы айтылады. Басқа аудармада «байланысты» деген сөз қолданылады. Ешнәрсе бізді Оның сүйіспеншілігінен айыра алмайды; Ол оны ешқашан қайтарып алмайды. Құдайдың сүйіспеншілігі қайтарылмайды. Мәсіхтің арқасында бұл сүйіспеншілік Киелі Рух арқылы біздің жүрегімізге төгіледі. Иеміз бізді әрдайым Өзінің сүйіспеншілігін тереңірек сезінуге тартады.
Екіншіден, Забур 91 – Иеміздің Әкеге деген сүйіспеншілігінің суреті. Жерде болған кезінде Ол «әлем Әкені сүйетінімді білсін» деп қалады (Жохан 14:31). Бұл сүйіспеншілік жоққа шығарылмайды. Әке Оны жоғары көтерді – Өзінің тағында Онымен бірге. Жақында Ол бүкіл аспан мен жер мойындауы үшін жоғары көтеріледі. Қазірдің өзінде біз сүйіспеншіліктің осы кемелді көрінісіне қуанамыз және рақыммен Иеміз Исаға деген сүйіспеншілігімізді орнатамыз.
Үшіншіден, Ишая 38 асып түсетін сүйіспеншілікті еске түсіреді. Біз, тіпті Езекиядан да артық, қазіргі мейірімділіктерді ғана емес, жүректің ең терең қажеттілігіне жауап берген сүйіспеншілікті білеміз.
