Жақын Шығыс турмысы менен жақсы таныс болғанлар бизге қызлар ҳаққындағы мысалдың бүгинги күнге шекем даўам етип киятырған неке әдетлерин дәл суўретлейтуғынын айтады. Он қыз «күйеўди қарсы алыўға шықты». Бул олардың кәсиби, олардың мәресимлердеги ролы. Келинниң үйинде жыйналып, олар түн ортасына шекем пайда болмайтуғын күйеўди күтеди. Уйқы басып, олардың бәршеси уйқыға кетеди. Түн ортасында: «Мине, күйеў келип атыр; оны қарсы алыўға шығың!» (Мат. 25:6) деген даўыс көтериледи.
Мысалдағы қызлар Шіркеўди өз корпоративлик сыпатында емес, ал әззи Ийениң шәкиртлери сыпатындағы әўлийелерди өз жеке сыпатында суўретлейди. Олардың дәслепки орны ҳәм кәсиби мынадай еди: олар Күйеўди қарсы алыўға шықты. Олар Қудайдың шақырылғанлары еди. Яҳудийликтен, путпарастлықтан, олар Шіркеўдиң бөлек орнына кирди: «тири ҳәм ҳақыйқый Қудайға хызмет етиў ҳәм Оның Аспаннан келетуғын Улын күтиў ушын» (1 Тес. 1:9–10).
Ўақыт өтиўи менен, олар будан бас тартты, бирақ, үйдеги панада олар уйқы менен көрсетілген ҳушсыз ҳәм жансыз жағдайға түсти. Түн ортасындағы шақырыў ҳәм «Оны қарсы алыўға шығың» сөзлери бизди Шіркеўдиң дәслепки үмитине — Ийениң келиўине ояныўға ғана емес, ал Шіркеўдиң дәслепки орнына қайтыўға шақырады: дүньядан тысқары, оның денеликлигинде яки динлеринде қаралса да.
