Қудай алдында ҳәммемиз гүнакармыз, ҳәм бул гүна бизди айыплайды ҳәм Одан узақластырады. Гүнамыздың үлкенлиги тек гүналардың санында ғана емес, бәлки ҳәтте бир гүнаның да аўырлығында. Бир гүна өлим ҳүкимин шығарыўға жетерли, ҳәм бир гүна биз ушын жазасын төлеўге тым көп.
Айып сезимине ийе болыў гүнамыздың аўырлығын түсиниўден басқаша. Қабыл өзиниң айыплы екенин билген, бирақ ол ислеген қылмыстың аўырлығын мойынлаў орнына, жазаның қаттылығына итибар қаратқан. Бул оның гүнасының Қудай ушын не аңлатқанын қаншалық аз баҳалағанын көрсетеди. Оған қарама-қарсы, Дәўит өзиниң гүнасын мойынлайды ҳәм оны көтере алмайтуғынын айтады — жазаны емес, бәлки наҳақлықтың өзин. Қудайдың жүрегине унамлы адам сыпатында, ол өзиниң наҳақлығы Қудайға қарсы үлкен ҳәрекет болғанын қатты сезген. Сол сыяқлы, Исрайыллылар әтирапындағы халықлар менен араласқанда, Езра Дәўит сыяқлы сөзлерди қолланған, «биздиң наҳақлықларымыз басымыздан жоқары көтерилди» деп айтқан ҳәм олардың «тым айыплы болғанын» мойынлаған (Езра 9:6–7).
Бүгинги күнде көп адамлар, Қабыл сыяқлы, гүнаны ҳеш қандай аўыр нәрсе емес деп қарайды. Қудайдың гүнаға болған көзқарасы өзгерген жоқ. Тек Қудай ғана гүналарымыздың толық үлкенлигин ҳақыйқатында түсине алады, ҳәм Ол олардың кеширилиўи ушын жол көрсетти. Ол Өзиниң Улы, Ийса Мәсихти, биздиң орнымызға берди ҳәм Оны биздиң атымыздан гүна қылды. Әлбетте, егер мениң гүнам соншалық аўыр болмаса, Қудайдың Улының өлими талап етилмес еди! «Бирақ гүна көбейген жерде, мийрим одан да көп көбейди» (Рим. 5:20), себеби гүналарымыз жуўылып тасланып қана қоймай, бәлки биз Онда Қудайдың ҳадаллығы етилдик (2 Кор. 5:21).
