Дүниеуйлік әулие үшін үлкен кедергі. Бізде үш есе қарсылық бар: дүние, тән және шайтан. Дүние Әкеге қарсы, тән Рухқа қарсы, ал шайтан Мәсіхке қарсы.
Қиындық Мәсіхке жақындықты сақтамауда жатыр, оған дүние келіп кедергі жасар еді. Сонда мен қателіктердің барлық түріне ашық боламын, өйткені егер мен Мәсіхке жақын болмасам, дұрыс болуға тырыспаймын. Кейде әулиелермен де істес болу өте қиын және жағымсыз: біреу бұл нәрседен бас тартпайды, екіншісі одан. Егер біз Мәсіхтен алыс болсақ, біз олардан бас тартуға дайын боламыз және олар қателескен кезде оларды дұрыстауға тырыспаймыз. Сондықтан Мұса қате рухта болғанда: «Мен осы халықтың бәрін бойыма бітірдім бе? Мен оларды тудырдым ба, Сен маған: “Оларды қойныңа көтер” деп айтуың үшін?» (Сан. 11:12) деді.
Павел: «Менің кішкентай балаларым, сендерде Мәсіх қалыптасқанша, мен сендер үшін тағы да толғақ шегіп жатырмын» дейді. Сендер, ғалатиялықтар, дұрыс жолдан тайып кеттіңдер, мен сендерді, айталық, қайта туылғандай етіп, дұрыс болуларың үшін тағы да еңбек етуім керек, өйткені сендер Мәсіхке тиесілісіңдер. Павел оларға шатасқан күйінде, Мәсіхтен алыс болғанда қарағанда, тек: «Мен сендер туралы күмәнданамын» (Ғал. 4:20) дей алды; бірақ оларға Мәсіхтегідей қарағанда, ол: «Мен сендерге, Иемізде, сенімдімін» (5:10) дей алды.
Сенім тек даңқтағы Мәсіхті ғана емес, сонымен қатар Мәсіхтің даңқы мен әулиелер арасындағы байланысты, Құдай мен Оның халқы арасындағы байланысты да көреді, және бұл адамға алға жылжуға мүмкіндік береді. Сондықтан Мұса Исраил туралы, Құдай олардың Құдайы ғана емес, олар «Сенің халқың» деді. Нағыз кедергі – дүние.
