Яҳуда халқының көбиси жыйналып, тутқын сыпатында, Езекиил де олардың арасында, Хебар дәрьясы яки каналы бойындағы бир түрдеги қашқынлар лагерине алып кетилген еди. Сондай-ақ, Ибадатханадағы барлық ғәзийне олардың жеңимпазлары тәрепинен Бабылға жүкленип алып кетилген еди. Қудай буның болыўына рухсат берген еди, себеби адамлар Оған болған садықлығында суўып кеткен ҳәм путпарастлық кең тарқалған еди. Бул жерде биз ҳәтте арманлар шайқалған ҳәм үмитсиз перспективалар болған бул ўақытта да, Қудай Өз халқының азабын билгенин ҳәм Өзин Өзиниң садық қулы Езекиилге, оған рухландырыў ҳәм адамлар ушын жуўаныш сыпатында ашып бергенин көремиз. Бул олардың қыйын ўақытларының тамамланғанын аңлатпайды — адамлар Ийе оларды кейинирек қутқарыўы ушын өзлериниң ҳәзирги сынағында шыдамлылық пенен күтиўи керек еди.
Езекиилге Хебар дәрьясының бойында Өз халқын жуўатыў ушын Өзин ашып берген сол садық ҳәм сүйиўши Қудай бүгин де бизге мүтәжлик ўақтымызда жуўаныш ҳәм рухландырыў сөзлери менен келеди. Ийе биздиң жағдайымызды биледи ҳәм ҳәрекет етеди, бирақ биз ушын тек ғана Оны шыдамлылық пенен күтиў арқалы үйренилетуғын ийман сабақлары бар. Мәсихшилер жанларымызды сынаўшы азапларды басынан өткерўи мүмкин, бирақ биз бундай ўақытларда Оның бар екенлигине исенемиз (салыстырың Заб. 121:3). Булар ҳақыйқатында да Қудайдың баласы ушын жуўанышлы сөзлер; бирақ, егер сиз Қудайдың баласы болмасаңыз, жақсы хабар сол, «Оны қабыл еткенлердиң бәршесине, Ол Қудайдың балалары болыў ҳуқықын берди, Оның атына исенетуғынларға» (Юхан 1:12).
