Жоқарыдағы бес жазыўдың ҳәр биринде бизде «қандай» сөзлери бар. Гейде биз белгили бир сөзди таңлап, оны сол сөз ушырасатуғын басқа аятлар менен байланыстырғанымызда, жазыўлар жазылған тилде бул бирдей сөз болмаўы мүмкин,
бирақ жоқарыда келтирилген бес аятта олар ҳәр бир жағдайда бирдей сөз. Бул Муқаддес Рух тәрепинен адамның минез-қулқына итибар қаратыў ушын қолланылған сөз. Ийе Ийсаға қатыслы бул сөзди қолланыў қәте деп айтылған, себеби бүгинги күнде биз бул сөзди қолланыўымызда адамның айрықша өзгешелигин көрсетип атырмыз, ал Ийе Ийсаның ҳәр бир өзгешелиги толық теңсалмақлылықта еди, мысалы, Оның әтирапындағыларға болған меҳир-шәпәәти ҳәм сүйиўи ҳәрдайым Қудайға болған садықлығы менен теңсалмақлы еди. Тағы да, «мәрҳәмет ҳәм ҳақыйқат Ийса Мәсих арқалы келди». Биз әдетте бирин ямаса екиншисин баса көрсетемиз, бирақ Онда олар ҳәрдайым бир-бири менен толық үйлесимде еди.
Шәкиртлер Ийе Ийсаның теңиз үстинде жүргенин көргенде
Шәкиртлер Ийе Ийсаның теңиз үстинде жүргенин көргенде, олар: «Бул қандай адам, ҳәтте самаллар ҳәм теңиз де Оған бойсынады!» деди. Олар Оның күшиниң бундай көрсетпесине шынында да таң қалды, бул Оның ким екенин, Оның шахсын көрсетти, бирақ ҳәтте бул жерде де Ол олардың қыйыншылығы себепли, олардың ийманын беккемлеў ҳәм оларды қәўиптен қутқарыў ушын оларға келип атырған еди. Биздиң жағдайларымызда, Қуткарыўшымыз болған шахстың күши ҳәм даңқы ҳаққында қаншалық үлкен түсиникке ийе болсақ, ийманымыз ҳәм мәрҳәметимиз соншалық көп қоллап-қуўатланады.
Луқа 7-бапта
Фарисей Шымон, Ийениң аяқларында жылап турған ҳаялға қатыслы былай дейди:
«Бул адам, егер ол пайғамбар болғанда, оған тийип турған бул ҳаялдың ким екенин ҳәм қандай ҳаял екенин билген болар еди: себеби ол гүнакар». Шымон оның гүналарының айырымларын билген болыўы мүмкин, ҳәм дәл соның ушын ол қатты ашыўланған еди, егер бундай адам Ийе Ийсаға тийисе алса, Ол қалай пайғамбар болыўы мүмкин. Оның өзин-өзи әдалатлы деп есаплаған ақылы тек ғана ҳаялды емес, Ийе Ийсаны да ҳүким етти. Ол Ийсаның жүрегин қаншалық аз түсинген! Ийе оның ҳәр бир гүнасын билген, Ол көп өтпей оларды Өзиниң денесинде ағашта көтерген еди, бирақ Ол сондай-ақ оның тәўбесин ҳәм Оның аяқларын көз жаслары менен жуўып, шашлары менен сүрткенде Оған болған сүйиўин де билген.
Луқа 9-да
Ийе Ийса Өзиниң шәкиртлерине қатыслы бул сөзди қолланады, себеби Ол Ийе Ийсаны қабыл етпегенлерге от түсириўди қәлегенлери ушын оларды сөкти,
«Сизлер қандай рухқа ийе екениңизди билмейсизлер. Себеби Инсан Улы адамлардың өмирин жоқ етиў ушын емес, бәлким оларды қутқарыў ушын келген». Бул жерде шәкиртлер Ийе Ийсаны қабыл етпеген адамларды жоқ етиўди қәлеўде мүлдем қәте етти, себеби олар Ол сияқлы әмел етпеген еди, олар Ол менен бирге бир қанша ўақыт болған еди, бирақ Ийеде толық көринген рухты қабыл етпеген еди. Әттең, бизде де көп ўақыт солай болады. Егер биз Ийе Ийсаның мәрҳәмети ҳәм меҳир-шәпәәти менен, Онда көринген ҳақыйқат пенен толық теңсалмақлылықта көбирек шуғылланған болсақ, онда биз Оның уқсаслығына көбирек уқсас болар едик.
Петр Өзиниң екинши хатында
Петр өзиниң екинши хатында бул сөзди мынаған қатыслы қолланады:
«қандай адамлар болыўыңыз керек барлық муқаддес жүрис-турыс ҳәм тақўадарлықта, Қудай күниниң келиўин күтип ҳәм оған асығып». Бул жерде Петр бизге Ийе күни келгенде жүз беретуғын үлкен ўақыялар ҳаққында айтады, бул жаратылыстың барлық шеңберин аяқлап, Қудай күнин ҳәм «әдалат жасайтуғын жаңа аспанлар ҳәм жаңа жерди» баслап береди. Исениўши бул нәрселерди билетуғын болғанлықтан, бундай ўақыяларға сай келетуғын жол менен жүриўи ҳәм өмир сүриўи керек.
Юҳаннаның биринши хатында
Юҳанна өзиниң биринши хатында биздиң итибарымызды мынаған қаратады:
«Ата бизге қандай сүйиўди берди, биз Қудайдың балалары деп аталсын». Биз усы сүйиўди толық қабыл етиўимиз мүмкин емес, себеби ол мәңгиликтеги Қудайдың мақсетин қамтып алады, сол ўақытта «Ол бизди дүнья жаратылмас бурын Ийсада таңлаған еди»,
Оның сүйикли Улының адам болып келиўи, Оның кишипейил туўылыўы, Оның кәмил өмири, бағдағы азап шегиўи ҳәм адамлардың оны қабыл етпеўи ҳәм қорлаўы, Голгота ҳәм қараңғылықтың үлш сааты даўамында Оған нени аңлатқаны, соңынан Атасының қәлеўине бойсынып Өзиниң өмирин бериўи, Оның тирилиўде ҳәм аспанға көтерилиўде адам сыпатында Қудайдың оң қолына Өзиниң өмирин қайта алыўы ҳәм Муқаддес Рухтың саўғасы. Булардың барлығы Атаның сүйиўи биз ушын режелестирген нәрсени әмелге асырыў ушын еди.
