Даўыттың өмирин ҳәм оның аўыр гүнасы менен байланыслы ўақыяларды үйренип, биз оның сынған жүрекли гүнакардың жақсы үлгиси екенин табамыз. Мухаддес Китапта «Мен гүна қылдым» деген адамларға — Фираун, Балаам, Ахан, Саўл ҳәм Яҳудаға қарап, шын жүректен, мойынлаўы ҳақыйқатында да бир нәрсени аңлатқан адамға бурылыў жағымлы. Даўыт Қудайдың жүрегине унамлы адам еди (1 Самуил 13:14; Ҳаўарийлердиң ислери 13:22). Оның Қудайға болған нәзик жүреги Даўыттың өмири даўамында даўам етти. Даўытты басқалардан, оның жеке мораллық кемшилигине қарамастан, айырып турған нәрсе оның бутпарастлықты жек көргени еди (Забур 16:4). Тек ғана Қудай Патша еди.
Соған қарамастан, Даўыт сергек болмаған әўлиениң де үлгиси; ол соғыста болыўы керек болғанда, ол тынышлықта еди (2 Самуил 11:1), ҳәм ол қәўипли гүна қылды, ол ақыр ақыбет өлимге алып келди. Гүна алдаўшы; ол ўәде береди, бирақ орынламайды.
Оҳ, биз Оған екинши орын бермейик; Ол биринши ҳәм бәри болсын. Биз Оныңкимиз, Ол ушын бул жерде қалдырылғанбыз. Биз Оны ҳүрметсизлемейик ҳәм суўықлығымыз, жарым жүреклилигимиз ҳәм дүньялықлығымыз бенен Оның жүрегин қайғыртпайық, бәлки биз кимге тийисли болсақ, бизди қаншалық кемисcиз сүйсе ҳәм сол сүйиўшилик байламлары менен бизди өзине тартса, сол Оған мүнәсип түрде жүриўге умтылайық.
Даўыт өзиниң тәўбе дуўасында Қудай «ишки бөлимлерде ҳақыйқатты» талап ететуғынын айтты (Забур 51:6) — яғный, адамның өз гүнасы менен ҳақыйқый түрде шуғылланыў. Ҳәм де: «Қудайдың қурбанлықлары сынған руўх, сынған ҳәм тәўбе еткен жүрек — буларды, я Қудай, Сен жек көрмейсең» (17-аят). Әмин ҳәм Әмин!
