Биз соруу берирге боллукъбуз: нек апостол Павел, Эфеслилеге, сыйлы эм ийнаннган джыйылыугъа джазгъанында, алагъа, аланы халы бла болумлары не болгъанын, Аллахны кёзю аллында, ала динге киргинчи эсгертирге керекге санагъанды.
Ол заманда сиз Христоссуз эдигиз, Исраилни джамагъатындан тыш, эм сёз бериуню келишимлерине джат болгъансыз. Умутсуз, эм дунияда Аллахсыз (Эфеслилеге 2:12).
Мен ийнанама, Луканы 7-чи бабында ол ариу тиширыугъа Раббини сёзлери, ол соруугъа джууап табаргъа болушады.
Эгер биз, гюнахларыбызда болгъаныбызда, умутсуз халыбыздан къутхаргъаны ючюн, Рабби Исса Христосха не борчлу болгъаныбызны унутсакъ, алайда Христосха сюймеклигибиз азайыргъа башлагъыргъа боллукъду. Мен Эфеслиле Павел айтханнга эс бергендиле деб сагъынмайман. Анткени, Иоанн джети клисагъа биринчи джазыуларын джазгъан заманнга, ала биринчи (эм иги) сюймекликлерин тас этгендиле эм алгъынгы сыйлы орунларындан тюшгендиле.
Эгер биз, неден эм къаллай кёб кечирилгенибизни ийнаныуун тас этсек, алайда Христосха сюймеклигибиз азайырыкъды. Биз Анга бек кёб борчлубуз, эм Ол биз тёлеяллыкъ болмагъан борчну тёлер ючюн бек кёб азап чекгенди. Аны кибик, Павел, Римдеги ийнаннганлагъа джазгъан ол уллу джазыуунда, ала къутхарылгъынчы аланы юслеринден керти болгъанны эсгертеди,
Сиз къарыусуз болгъаныгъызда, заманында Христос динсизле ючюн ёлгенди (Римлилеге 5:6),
эм
биз гюнахлыла болгъаныбызда, Христос бизни ючюн ёлгенди (Римлилеге 5:8),
эм джангыдан
Анткени, биз джаула болгъаныбызда, Аны Уланыны ёлюмю бла Аллах бла мамырлашдырылгъан эсек (Римлилеге 5:10).
Биз, Къуткъарыучу бла тюбешгинчи, динсиз табигъатыбыз бла кюреширге, неда Сыйлы эм Тюз Аллахны биз гюнахлы болгъан гюнахлы ишлерибиз ючюн излемлерин толтурургъа къарыуубуз болмагъанын, эм Аллахны джаулары этген табигъатыбызны тюртелмегенибизни неда игилендиралмагъаныбызны эсгертебизми?
Бу юч Сыйлы Джазыуда «Христос ёлгенди», «Христос бизни ючюн ёлгенди», «Аны Уланыны ёлюмю» деген юч кере айтылгъаны къаллай ариуду. Биз Христоссуз болгъаныбызда халыбызны эм гюнахыбызны къаллай кёб ангыласакъ, аны тюрлендирир ючюн Христосны ёлюмюне не кирип тургъанын да ол къадар кёб ангыларыкъбыз. Алайда Аллахны Руху джюрегибизде Анга сюймекликни эм сюймекликни ёсдюрюрюкдю.
Эски табигъатыбыз неге къарыулу болгъанын эсгертилгенибизде, биз «мен алай ишле этерге болмаз эдим» дегенлени айтханлагъа ушаргъа боллукъбуз.
Шюкюр, кёбюбюз биз къарыулу болгъан къоркъунчлу ишлени этмегенбиз, алай а бизде эм къоркъунчлу ишлени этерге болгъан табигъат барды. Павел буну юсюнден уллу кюрешден ётгенди, эм ол кесини кюрешлерин эм джетишмегенлерин ол джазыуну 7-чи бабында, 14-чю эм 15-чи назмуларында толу айтады,
мен а этлиме, гюнахха сатылгъанма, анткени мен этгенни мен къабыл этмейме: анткени мен сюйгенни этмейме; алай а мен джекгенни этеме (Римлилеге 7:14-15).
эм тамамлайды,
О, мен къаллай джарлы адамма! Мени бу ёлюмню джанындан ким къутхарыр? Мен Аллахха Раббибиз Исса Христос бла шукур этеме (Римлилеге 7:24-25).
Павел этгенлерин унутмагъанды, эм кёб джылладан сора, Тимофейге биринчи джазыуунда, 1-чи бабда 13-чю назмуда кесини юсюнден айтады,
Алгъа хыны сёлешген, эм къуугъунчу, эм зыянлы болгъан эдим: алай а мен джарлылыкъ тапдым (1 Тимофейге 1:13),
эм 15-чи назмуда кесин гюнахлыланы башчысы деб атайды,
ол Христосха не борчлу болгъанын унутмагъанды эм аны джарыгъында джашагъанды. Луканы 5-чи бабына бурулургъа къаллай татлыды, анда биз окъугъан кёб зат бизге кёргюзтюлгенди.
Луканы 5-чи бабындан дерсле
8-чи назмуда окъуйбуз,
Симон Пётр аны кёргенде, Иссаны тизлерине тюшдю, айта: Менден кет; анткени мен гюнахлы адамма (Лука 5:8),
неда «гюнах бла толгъан адам» деб кёчюрюлюрге боллукъду. Алай уллу сыйлы адамны аллында кесин табханында, Пётр кесини юсюнден керти оюмгъа келеди, биз муну къуру Христос аллында этерге боллукъбуз. Къайгъыгъа, Пётр, кесини джашаууну ахырында бу оюмну унутханды, ол Раббини юч кере танымагъанына келтиргенди, алай а
Рабби бурулду, эм Пётргъа къарады. Эм Пётр Раббини сёзюн эсгертди (Лука 22:61).
Биз неге къарыулу болгъаныбызны унутургъа къаллай къоркъунчлуду, алай а Ол эч къачан унутмайды. Лука андан сора 12-чи назмуда айтады,
къарагъыз, махау бла толгъан адам: ол Иссаны кёргенде, бетине тюшдю, эм Анга джалбарды, айта: Рабби, эгер Сен сюйсенг, Сен мени таза этерге боллукъса (Лука 5:12).
Мында бизде Аллахны кёзю аллында гюнахны къоркъунчлугъу барды. Бизге алай бир, махау бла толгъан адам къаллай джаманды. Таза тюл, сюргюн этилген, кирленген эм башхаланы кирлетген, Аллахха джууукълашыргъа къарыусуз эм болушургъа кишиси болмагъан. Алай а
биз гюнахлыла болгъаныбызда, Христос бизни ючюн ёлгенди (Римлилеге 5:8).
Алай бла Рабби айтады,
Мен сюеме; таза бол (Лука 5:13).
Ол Рабби анга этгенни эч къачан унутургъа боллукъмуду, мен алай сагъынмайман, джашаууну хар кюнюнде кесине къарагъанында, Рабби бла тюбешгинчи не болгъанын эсгерир эди.
18-чи назмуда окъуйбуз,
Эм, къарагъыз, адамла тёшекде сакъат адамны келтирдиле (Лука 5:18).
Биз окъугъанбыз
сиз къарыусуз болгъаныгъызда (Римлилеге 5:6),
Бу джарлы адам кеси ючюн бир зат да этерге болмагъанды, алай а аны Раббини аллына келтирген тёрт иги досу болгъанды, Ол анга айтханды,
Мен санга айтама, Тур, эм тёшегингни ал, эм юйюнгю бар (Лука 5:24).
Рабби анга нек тёшегин юйюне алыргъа айтханды? Анткени ол хар кере тёшекге баргъанында, Рабби бла тюбешгинчи кесини умутсуз халын эсгерир эди, ол Христос анга этгенни эч къачан унутмаз эди, эм биз да унутмазгъа керекбиз. Ахырында, бизде барды
Левий, таможняда олтуруб: эм Ол анга айтды: Мени ызымдан кел. Эм ол барын да къоюб, турду, эм Аны ызындан барды (Лука 5:27-28).
Левийни джашауу ачха бла къуршаланнган эди, аны сюймеклиги хар джаманлыкъны тамырыды, 1 Тимофейге 6:10, алай а ийнаныуну тынгылауу анга аны къоюргъа эм джюрегинде аны юсюнден сезген затдан ёсерге къарыу бергенди, эм Раббини ызындан барыргъа.
Мен тилейме, биз, Христосны ёлюмю бла тирилиую бизни неден къутхаргъанын эсгертилирге нек керек болгъаныбызны ангыларгъа, ол бизни джюреклерибизни биринчи бизни сюйгенни сюерге къозгъасын.
