Қудай Өзине ҳәм Өз халқына садық, бул Оның жердеги халқы Исраилге ямаса Шерковке тийисли болсын. Қудай Өзи ким екенин ямаса не ўәде еткенин бийкар ете алмайды. Оның садықлығы Исраил менен болған қатнасықларында анық көрсетиледи: өтмиш, ҳәзирги ҳәм келешек. Қудайдың садықлығына басқа миллетлерден болған исениўшилер де сүйене алады. Ҳаўарий Павлус бул ҳаққында Фессалоникадағы жаңа исениўшилерге оларды таслап кетиўге мәжбүр болғаннан кейин жазған еди. Бирақ ол оларды Қудайға исениўге үгитледи, себеби Ол садық, не болса да. Биз Оған ҳәм Оның садықлығына исенимиз бе?
Бизди шақырған Садық Қудайымыз. Оның шақырығы Оның менен болған қатнасықты аңлатады. Бул биз қутқарылғанда басланды ҳәм үзилмейди. Бул Оның бизге ҳәм Оның барлық халқына, қай жерде болсақ та ямаса қандай мүтәжликлеримиз болса да, қамқорлық ететуғынына кепиллик береди. Бул аяттың ақырғы бөлими дәл усы нәрсени тастыйықлайды. Қудайдың шақырығы Оның менен жеке қатнасықты ҳәм даўамлы биргеликти аңлатады. Оның садықлығында Ол биздиң мүтәжликлеримизге қамқорлық етеди; бирақ бул биздиң өз қатнасыўымызды ҳәм жуўапкершилигимизди истисна етпейди.
Қудай Ибраҳимди өз жерин, халқын ҳәм шаңарағын таслап, ўәде етилген жерге барыўға шақырғанда, патриарх бул шақырыққа жуўап берди ҳәм Оған исеним арттырды. Қудай оны Месопотамиядан Қанаан жерине шекем барлық жолда қорғады ҳәм басқарды. Ол оны бир жерден екинши жерге баслап барды, ал Ибраҳим әтираптағы қорқыншылы путпарастлыққа қарамастан, Қудайға табыныў ушын қурылған қурбанлық орынлары менен жуўап берди.
Қудай бизди аспанлық шақырық пенен шақырды, бизди бул дүньядан алып шығып, Өзи ушын ийелеў ушын, себеби бул мухаддес шақырық та. Ол бизди путпарастлық, бас көтериў ҳәм гүна менен қоршалған болсақ та, бөлекледи. Қудайдың шақырығы бизди Оның менен ҳәм Оның халқы менен, жақтылықта, сүйиўшилик пенен белгиленген қатнасыққа алып келди, ал жек көриўшилик ҳәм гүна дүньясында.
