Өмир бизге Қудайдың еркин мәрҳаматы менен берилген, ҳәм өмирге ийе болып, биз биргелик имтиязына ийемиз. Гейбир балалар биргеликти әззи ғана бастан кеширеди, бул ҳақыйқат; бирақ биз Оны шекленген түсинигимиз бенен Қудайды шеклемейик. Шаңарақтағы ең жақсы нәрсе — ата-ананың сүйиўи, ҳәм бул барлық балалардың улыўма үлеси.
Жаңа ҳәм мәңги өмир — ҳәр бир бала жасайтуғын өмир; басқа илаҳий өмир жоқ: «Қудай бизге мәңги өмир берди, ҳәм бул өмир Оның Улында» (1 Юҳанна 5:11). Баланың өсиўи болыўы мүмкин, бирақ биргелик имтиязы өмирге ийе болыўдан келип шығады. Бул биргелик бастан кеширилгендей, ҳақыйқый мәсихши қуўанышының өлшеми де сондай болады. Жүрек қаншалық үлкен болмасын, илаҳий қуўаныш оны тасып-төгилетуғын дәрежеде толтырады. Ең үлкен өлшем ең кишкенеси менен бирге океанға батырылғанда толық толады. Қудайдың баласы ушын шексиз қуўаныш бар, ҳәм оның жүреги Ата ҳәм Ул менен биргелик арқалы оны менен толыўы мүмкин.
Қудайдың балаларын күтип турған даңқта, мәңги өмир олар тәрепинен толық бастан кеширилгенде, ҳәр бириниң қуўанышы ҳақыйқатында да толық болады, себеби сол ўақытта Ата ҳәм Ул менен биргелик толық болады. Ҳәзир де, дүньяда, сынақларда, күнделикли қыйыншылықларда ҳәм әззиликте, ҳәр бир баланың үлеси — биргелик ҳәм оның нәтийжесиндеги қуўаныш.
