Жас жигит сыпатында Еремия Жаратқан Ийе тәрепинен пайғамбарлық хызметине шақырылды. Патша Иосия Иерусалимде тахта отырған еди, ҳәм жаңаланыў жүрип атырған еди. Иосия жерди зыянлаған пүтпарастлық көргизбелерин алып таслаған, ҳәтте Баалдың қурбанлық орынларын жоқ етиўди жеке өзи қадағалаған (2 Тарийхнама 34:3–5). Еремияның шақырығынан бес жыл өткеннен кейин, үлкен Пасха мәжили өткерилди — Самуил дәўиринен берли ең үлкени (35:18–19). Бул Еремия көп руўхландырыўға ийе болады деп көринген шығар.
Бирақ қырық жылдан аз ўақыт өткеннен кейин, Иерусалим ҳәребелерде жатты. Қудайдың үйи өртенген, қала дийўаллары бузылған, патшалықтың қымбатлы нәрселери жоқ етилген, көп адамлар өлтирилген, ҳәм қалғанлар Бабылға алып кетилген еди (36:18–20). Қандай қайғылы! Нәрселер қалай тез өзгерди?
Иосия дәўириндеги жаңаланыў тек сыртқы болғанына ишара бар сыяқлы. Патша ҳәммеден Жаратқан Ийе ушын турмысты таңлаўды талап еткен еди (34:32), бирақ Қудайдың Еремия арқалы баҳасы мынадай еди: «Яҳуда Маған толық жүреги менен емес, бәлки алдаў менен қайтты» (Еремия 3:10). Буннан басқа, Иосияның миллий реформаларына қарамастан, оның өз шаңарағына ҳеш қандай тәсири болмаған сыяқлы. Яҳуданың ақырғы төрт патшасы Иосияның үш улы ҳәм бир ақлығы еди, ҳәм олардың ҳәр бири Жаратқан Ийениң көз алдында жаманлық иследи. Еремия оларды ҳәрдайым қайтыўға шақырды, бирақ нәтийжесиз.
Бул биз ушын үйретиўши. Сыртқы орынлаў ушын талаплар қойыў яки ҳәтте оны мәжбүрлеў аңсат. Бирақ жүреклерге жетилмегенде ҳәм пайғамбарлық сөз итибарсыз қалдырылғанда, төменги бағдар сөзсиз келеди. Егер биз өз шаңарақларымызда ҳәм жергиликли жыйналысларымызда шүбәли гүўалықты байқасақ, бәлким биз де тек сыртқы келисиўди мәжбүрлеп атырған шығармыз. Өз жолларымызды ойланайық.
