Юҳанна Инжили Жаратқан Ийе Ийсаны Ата тәрепинен жиберилген ҳәм Оған турақлы сүйенип жасаған Қудайдың Улы сыпатында көрсетеди. Бул сүйениў Оның не ислегенинде ғана емес, бәлки оны қашан ислегенинде де көринеди.
2-бапта Ийсаның анасы той мәжилинен шараптың таўсылғанын байқады. Оның Ийсаның бул ҳаққында бир нәрсе ислеўи мүмкинлиги ҳаққындағы тикке емес усынысы Жаратқан Ийе тәрепинен қабыл етилмеди, себеби Оның ўақты әли келмеген еди. Ол анасының жақсы нийетли ескертпесин тыңламады, бәлки Атасының басшылығын күтти. Дурыс ўақыт келгенде, Ол жаңа шарапты тәмийинлеў ушын мөжиза иследи.
7-бапта Ийсаның аға-инилери Одан Иерусалимге барып, Өзин дүньяға көрсеттиўин сорады. Бул тәнлик ойды Жаратқан Ийе қабыл етпеўи керек еди — тағы да, Оның ўақты әли келмеген еди. Бир неше күннен кейин, Ол Шатырлар байрамына барды, себеби енди Атаның ўақты келген еди. Бирақ Ол «ашықтан-ашық емес, бәлки жасырын түрде» барды (7:10).
11-бапта Марта ҳәм Мәриям Жаратқан Ийеге ағаларының наўқас екенлигин билдирди. Тағы да, Жаратқан Ийе күтти ҳәм бирден әмел етпеди. Еки күннен кейин ғана, Лазар әлреш өлгеннен кейин, Ол Бетанияға барып, Лазарды өлимнен тирилтти.
Биз Оның жүрис-турысын бақлаў ҳәм Одан үйрениў имтиязына ийемиз. Қудай адамлардың ескертпелерин Өзиниң еркин бизге билдириў ушын қолланса да, биз сергек болыўымыз, аспанлық басшылықты күтиўимиз керек.
