Иерусалим ҳәм әтирапындағы қуўғынлар себепли шашырап кеткен исениўшилерге мүрәжат еткенде, Петр оларды тек ғана олардың қыйыншылықлары таўсылды деп исендирмейди, бәлки оларды Қудайдың күши менен сақланып атырғанлары ҳаққындағы ой менен руўхландырады. Олар ушын өз исенимин қойған сүйиўши Қудайдың қорғаўы астында қыйыншылықларға дус келиў, жағымлы жағдайларда жалған қәўипсизлик сезимине ийе болыўдан шексиз жақсырақ.
Дүнья фокуслар, иллюзиялар ҳәм қол шеберлиги менен аңсатлық пенен таң қалады, олар таң қалдырады ҳәм шатастырады. Жазыўларда биз буны сыйқыршы Симон менен көремиз, ол самариялықларды өз сыйқыры менен таң қалдырып, олардың: «Қудайдың уллы күши», — деп айтыўына себеп болды. Бирақ, Қудайдың ҳақыйқый күши алдаў ушын арналған фокусларда емес, бәлки Мәсих арқалы Қудайдың уллы қутқарыў исиниң ҳақыйқатында табылады.
Бул күш исенген ҳәр биримизде ислеген (Рим. 1:16), ҳәм тәбийий күш түрлеринен айырмашылығы, ол ўақыт өтиўи менен әззилеспейди яки азаймайды. Ол өзгермейтуғын Қудайдан келип шығады, ҳәм бизди қутқарған дәл сол күш бизди де сақлайды! Буннан басқа, биз Муқаддес Руўхтың биздеги исине берилгенимизде, Қудайдың мәрҳаматы менен биз Ол ушын жасаў арқалы Қудайдың күшин көрсете аламыз. Екинши Коринфликлерге 4:7 бизге былай дейди: «бизде бул ғәзийне топырақ ыдысларда бар, сонда күштиң үстинлиги бизден емес, бәлки Қудайдан болсын».
Бизди қутқарыўда Қудайдың күшиниң уллылығын мойынлайық, дәл сол күш бизди сақлайтуғынына руўхланайық ҳәм Оған жүрисимизде даңқ бериў ушын исеним менен алға қадам басайық!
