Бул ғалма-ғаллыққа толы дүньяда, Қудайдың Өзи ушын халқы, Жаратқан Ийе Ийсаның шәкиртлери бар. Олар басқалар бурын өткен азап шегиўлер менен белгиленген жолды таңлады. Көп исениўшилер үлкен қарама-қарсылықлардан өтти. Бирақ олар буны ислеўге ықласлы, бурын өткенлердиң үлгисине еликлеўге ықласлы. Бул әскердегидей, онда қулаған әскерлерди жаңа әскерге алынғанлар алмастырады.
Көп қарсылықларға қарамастан, Салоникадағы жаңа исениўшилер кеткенлердиң орнын батырлық пенен ийеледи. Солай етип, басқалар менен бирге, олар тек жеке емес, бәлки улыўма да, Мәсих Ийсадағы Қудайдың жыйналыслары сыпатында еликлеўшилер яки ергенлер болды. Қутқарыўшыға тийисли болыўдың үлкен имтиязларын қәдирлеп, олар Ол ушын азап шегиўге ықласлы еди.
Бүгин, Назаретлик Ийса аспанда Қудайдың Майланғаны (Ҳәўарийлердиң ислери 2:33), ҳәм Ол келешек дүньяда солай ҳүрметленеди. Сол арада, Оған қарсы қарсылық өте қәўипли, көп әўладлардың садық исениўшилери бастан кеширгениндей. Паўыл, бир ўақытлары өзи қуўғыншы болған, Жаратқан Ийе Ийсаны ҳәм пайғамбарларды өлтирген яҳудийлер тәрепинен қарсылыққа ушырады. Бундай қарсыласлар «Қудайды разы етпейди ҳәм барлық адамларға қарсы, бизге басқа миллетлерге олар қутқарылыўы ушын сөйлеўге тыйым салады» (1 Сал. 2:15–16). Биз бүгин басқаша мүнәсибет күтпеўимиз керек.
