Жанның ең үлкен бахытларының бири — Ийса Мәсих жерде болғанда алған раҳатлығына кириў күшине ийе болыў, ҳәм бул Оның ҳәм өлип баратырған урлықшының арасындағы көринисти соншалық қымбатлы етеди: тек ғана бул бийшара адам ашық есиктен жарық таппады, бирақ — бул ой соншалық қымбатлы — сол урлықшыны қутқарған Ол, онда Өз жанының мийнетиниң жемислеринен бирин көрди.
Бул Оның денесиниң ағзалары болғанлар ҳәм Оның менен бир руўхта болғанлар менен байланыслы өте салмақлы, себеби Ийениң көзи олардағы ҳәр бир нәрсени излеўге киреди, ҳәм Ол жүректиң ҳәм ақылдың барлық нийетлерин ҳәм ойларын биледи. Бирақ егер Ол билмегенде, биз биз ушын мәңги шапаат етиўши Бирдиңдей берекетли нәрсеге ийе бола алмас едик. Ол бизде оған мүтәж болған нәрсени көрген ҳәмелде, Ол Қудайға жалбарады; ҳәм Ол тек ғана оны көрмейди, бирақ Ол бизге оны көрсетеди. Ҳәмме нәрсе бизге ашылады. Ол бизге ҳәр бир әззилик, руўхый кеселликтиң ҳәр бир белгисин көрсетеди, сонда биз Оның емлеўин билиўимиз ушын; ҳәм Ол бизди Ондағы орнымыз бенен минезде сәйкес етеди.
Ийениң бизге Өзи ҳаққында тири адам сыпатында үйретиўи соншалық берекетли; ҳәм биз Оны тири адам сыпатында шөлден артық ҳеш жерде таппаймыз. Биз ҳәммемиз Оны аспанда көриўге сабырсызбыз, бирақ егер биз Оны шөлде көрмеген ҳәм билмеген болсақ, бул бирдей болмас еди. Ол Қудай Өз минезин усынатуғын объект, ҳәм биз турмыстың қыйыншылықларынан өткенде, не бизди онда күшейте алады? Не бизге жәрдем бере алады, биз ушын болған тири Мәсихти көрмесек? Ол бизди жарыққа алып киргенде, ҳәм бизге барлық дене шөп екенин көрсеткенде, жүректи не сақлай ҳәм тынышландыра алады, сол Бирдиң, өзгериссіз Бирдиң, биз бенен бирге екени ҳаққындағы ойдан басқа?
