Сол бишара соқыр адамға қараң — оны басқа биреў қолынан жетеклеп, қәўипсиз алып баратыр. Жолбасшысыз ол қәўипте болар еди. Ол бизге Пайғамбар арқалы Хожамыздың сөзлерин қандай татлы етип еслетеди: «Мен соқырларды билмеген жоллар менен алып бараман — оларды таныс болмаған соқпақлар менен баслап бараман. Мен олардың алдында қараңғылықты жарыққа айландыраман ҳәм тегис емес жерлерди тегис етемен. Булар Мениң ислейтуғын ислерим; Мен олардан бас тартпайман». (Исая 42:16)
Иса биздиң қәтесиз ЖОЛБАСШЫМЫЗ, Ол бизди ҳүким жолларының ортасында әдалат жолына баслап барады. Оның жетеклеўи бизди шайтанның тузақларынан ҳәм дүньяның арбаўшылық тәсирлеринен сақлайды. Ол бизди . . . дуўа етиў ушын Өз тахтына, кеширим ушын Өз крестине, жолдаслық ушын Өз шіркеўине, бағдар ушын Өз сөзине, ҳәм азық-аўқат ҳәм қуўаныш ушын Өз қағыйдаларына баслап барады.
Ол бизди қәўипсиз, ақыллы ҳәм меҳирбанлық пенен баслап барады.
«Себеби оларға рәҳим еткен Ол оларды баслап барады, ҳәтте суў булақлары арқалы да Ол оларды баслап барады». Бизге Оның жетеклеўи — бишара соқыр адамға жолдас керек болғанындай керек. Оның жетеклеўинсиз — биз гүнаға, қайғыға ҳәм қәўипке ушырар едик.
Биздиң меҳирбан жолбасшымыз бизди . . . муқәддесликке, бахытқа ҳәм Асманға баслап барады!
«Сен мени Өз кеңесиң менен баслап барасаң — ҳәм кейин мени даңққа қабыл етесең!»
Сениң Руўхың, Сениң қамқорлығың ҳәм Сениң барлығың — мени туўры жолға баслап, үйиме қәўипсиз алып барады. Олар мени тири суў булақларына баслап барады, ҳәм мен жасыл жайылымларда азықланаман. «Мени Өз ҳақыйқатыңда баслап, маған үйрет — себеби Сен мениң қутқарыўшы Қудаймсаң; мен Саған күн бойы күтемен».
Ҳәр бир қәўипте мениң Жолбасшым бол,
Мени саат сайын түн ҳәм күн бақ;
Болмаса мениң ақымақ жүреги адасады,
Сениң Руўхыңнан узақласып кетеди!
