Бул «күйгүзүү/өчүрүү» маселеси эмес экенин түшүнүшүбүз керек. Кудайыбыз бизди ар кайсы убакта ар кандай нерселерди кылууга багытташы мүмкүн, бирок эч качан «токтоп калуу» болбойт. Эгерде 1-аяттагы «азыркы» деген сөз бир жолку өмүр бою милдеттенмени билдирсе, 2-аят бизге муну күн сайын кантип сактап калууну айтат. Дүйнөнүн таптакыр башка күн тартиби бар. Анткени, анын төрөлөрү Мырзабыз Исаны айкаш жыгачка кадашкан, Анын тамагы Аны жибергендин «эркин аткаруу» болгон (Жкн. 4:34). Бирок бүгүнкү технология дүйнөнүн көптөгөн идеяларын жана баалуулуктарын кабыл алууну ушунчалык жеңилдетип койгондуктан, жүрөгүбүздүн ойлору жана ниеттери мурда болуп көрбөгөндөй алар тарабынан калыптанып жаткан ачык жана азыркы коркунуч бар. Буга жол бербешибиз керек; бул Мырзабыздын эркин табуунун жолу эмес.
Жок, биз Ыйык Жазманы окуу жана Ыйык Рухтун күчү жана жетекчилиги астында аларды ойлорубузда тиленүү менен кайра-кайра карап чыгуу аркылуу күн сайын акылыбызды өзгөртүшүбүз керек. Ошентип, алар биздин психикалык түзүлүшүбүзгө сиңип, жашообуз ичинен сыртка өзгөрөт, курттар көпөлөккө айлангандай. Биз Мырзабыз Исага окшоп ойлонобуз, сүйлөйбүз жана иш кылабыз. Биз Кудайдын жакшы, жагымдуу жана жеткилең эркин билбестен, аны иш жүзүндө колдонобуз.
1-аяттагы «курмандык» жана 2-аяттагы «акыл» деген сөздөр жекелик санда экенине көңүл буруңуз. Ооба, Пабылдын насааты жеке маселе, бирок ал бир нече адам үчүн гана эмес. Кудайдын эркин билүү жана аткаруу бардык ишенгендердин өнүгүп жаткан көнүгүүсү болушу керек, ошондуктан Анын бизге болгон улуу сүйүүсүнө ылайыктуу толук жооп болушу керек. Элчи башка жерде мындай деп жазат: «Анткени силерде каалоону да, аткарууну да Өзүнүн ыраазычылыгы үчүн иш кылган Кудай» (Флп. 2:13).
