Quday Dáwitti taxtqa otırıw ushın saylaǵanda, jańa bir nárse baslandı. Dáwit Qudaydıń júregine jaqın adam edi. Jaslıǵınan qartayǵanǵa shekem, ol isenim ómirin kórsetti. Hátte ol úlken gúnálar menen qáteliklerge jol qoyǵanda da, hesh qanday sıltaw izlemedi, bálkim shın júrekten táwbe etti. Ásirler ótkennen keyin de, Dáwittiń dáwirleri Qudaydıń xalqı ushın salıstırıw noqatı bolıp qala berdi (Nax. 12:46).
Keyin Sulayman taxtqa otırdı. Ol Qudaydan túsiniw soradı, hám onıń patshalıǵı gúllendi. Onıń danalıǵı, baylıǵı hám dańqı onıń haqqında aytılǵan barlıq gúrrińlerden asıp tústi. Biraq keyinirek onıń júregi Rabbıdan uzaqlastı, múnásibetler hám óz erkiniń tásiri astında qaldı.
Onıń balası Rehoboam keyin ruwxıy ortalıqta anıq ózgeris kirgizdi. Ol talap hám párman menen qatal basqardı, hám patshalıq bólinip ketti. Ol ózin kúsheytti, biraq Rabbıdan bas tarttı (2 Tar. 12:1). Onıń dáwirinde, patshalıq altın ǵáziyneleri bronza kórsetiw buyımları menen almastırıldı — múmkin jıltıraqlıǵı uqsas, biraq ádewir tómen bahalı (1 Pat. 14:26–28).
Onıń balası Abiya (yamasa Abiyam) onıń izinen erdi. Ol Rabbıdıń atın járiyalaw arqalı úlken jeńiske eristi (2 Tar. 13), biraq onıń jeke sadıqlıǵı joq edi. Ol ákesiniń gúnálarında júrdi, hám «onıń júregi Rabbı Qudayına sadıq emes edi», Dáwittińki sıyaqlı (1 Pat. 15:3). Ruwxıy páseńlewdiń baslanıwı ushın tek tórt áwlad kerek boldı. Dáwittiń isenim menen qızıqlanǵan haqıyqatları Abiya ushın tek tariyxıy dástúrge aylanǵan edi. Bul úlgi Injilde qayta-qayta tákirarlanadı.
Al biz qaysı áwladpız? Biz Qudaydıń wádelerin isenim menen qabıl etemiz be, yamasa biz óz qálewlerimiz, ózimizge isenimimiz hám pozitsiyamızdıń maqtanıshı menen adastırıldıq pa? Biz ótken isenimli áwladlarǵa qarap turǵanımızda da, Abiya dáwirindegi bos járiyalar menen jasawdan saqlanaylıq.
