Адам денеси Қудайдың шеберлигиниң таңқаларлық үлгиси болып, соншалық көп қыйыншылықларды қамтып алады, сонда забуршы: «Мен Саған мақтаў айтаман, себеби мен қорқынышлы ҳәм таңқаларлық жаратылғанман» (Забур 139:14) деп айтады. Бул бирликтеги түрли-түрлиликке таңқаларлық мысал, себеби ол минези ҳәм ислеўи бойынша толық түрли ағзаларды қамтып алады, бирақ бәри де таңқаларлық бирликте ислейди. Бул функциялардың айырымлары ерксиз, себеби Қудай денени усылай жаратқан. Басқалары аңлы ойлаў нәтийжеси, ақыл ойлары тәрепинен басқарылады.
Булардың бәри Қудай тәрепинен бизге бүгин Мәсихтиң денесинде, Қудайдың Шіркеўинде орнатқан бирликтиң қымбатлығын сездириў ушын мөлшерленген. Бул Қудайдың ҳәр бир бүгинги перзентин қамтып алатуғын бирлик. Айрымлар ойлағандай, көп денелер емес, тек ғана бир дене бар. Ҳәр бир жеке мүмин сол бир денеде өз орнына ийе; ол сол денениң ағзасы. Бул Қудай берген жалғыз ағзалық. Сонлықтан, ҳәр биримизге денеде ийе болған орнымызға сәйкес жумыс ислеў ушын қәбилет берилген. Қол көздиң орнын баса алмайды, аяқ та қолдың орнын баса алмайды. Бәлким, мен тек ғана кишкене, жасырын ағзаман. Бул ҳеш қандай айырмашылық етпейди, себеби көринбейтуғын ағзалар көринетуғынлар сыяқлы әҳмийетли. Биздиң қәлеўимиз, әлбетте, пүткил дененің ийгилиги ушын болыўы керек, ҳәм бизде болған ҳәр қандай қәбилет буған бағышланған болыўы керек.
Барлық азықланыў, сергитиў ҳәм басқарыў да денемиздиң басынан келиўи керек. Дәл солай, биз бәримизге Өзи бизди ылайық еткен жумысты орынлаўға имканият беретуғын нәрсени бериў ушын аспандағы берекетли Басымызға, Ийса Мәсихке толық тәўелдимиз. Оған бойсынып, биз басқалар ушын ҳәм олар менен бирликте жумыс ислеўге қуўанышлы боламыз.
