Римлилерге 7-бап Паўылдың қыйын тәжирийбесин жазады, бул, бәлким, барлық исениўшилер басынан өткерген тәжирийбе – яғный, Ийени ҳүрметлеўди қәлеўимизди, бирақ гүнаның күшинен азат бола алмаўымызды түсиниў. Мухаддес Китап изертлеўшилери сол үзинде «мен», «мени» ҳәм «мениң» жеке алмашлықларының бир неше онлаған мәрте пайда болғанын дурыс атап өткен. Өзимизди ойлағанда, биз үмитсизликке түсемиз. Қутқарылыў тек Ғана Ийса Мәсихтиң иси ҳәм Мухаддес Рухтың күши түсинип ҳәм қолланғанда келеди (Рим. 7:24–8:2).
Нәтийжеде, гейде мәсихшилер ҳеш қашан өзлери ҳаққында ойламаўы керек деп айтылады. Римлилерге 7-бап контекстинде бул әҳмийетли; бирақ биз надурыс тәсир қалдырмаў ушын итибарлы болыўымыз керек. Мәсихшилер ҳеш қашан жеке ойларға, сезимлерге, қәлеўлерге яки жобаларға ийе болмаўы керек деген ҳақыйқат емес. Филиппиялыларға китапшасында, мысалы, сол жеке алмашлықлар 100 мәртеден аслам пайда болады!
Не ушын Паўылдың «мен» сөзин Филиппиялыларға китабында қолланған усылы Римлилерге 7-баптағыдан өзгеше? Айырмашылық Мәсихте. Филиппиялыларға китабында Паўылдың үмитлери ҳәм жобалары оның мәсихши сыпатындағы кимлиги менен байланыслы еди. Бул оны хызметке болған қәлеўлерин, Филиппияға барыў жобаларын ҳәм басқалардың руўхый ҳәм физикалық денсаўлығына болған терең қәўетерлерин билдиргенде, Ийе ушын алға умтылыўға мәжбүр етти.
Егер биз «Мен ушын, жасаў Мәсих, ҳәм өлиў пайда» (Фил. 1:21) деп айта алсақ, өз жетискенликлеримизге емес, Мәсихке сүйенсек, онда «мен» жеке алмашлығы Ийеге хызмет етиўге умтылғанымызда мухаддес етилиўи мүмкин.
