Қанаанға жеткенде, олар «сол ўақытта Қанаанлылар жерде еди» деп табады. Бул терең әҳмийетке ийе. Ибраҳим ҳаққында Қудай: «Мен сени берекетлеймен» деген еди. Қанаан ҳаққында Қудай: «Қанаан қарғысқа ушырасын» (9:25) деген еди. Егер Қудай Ибраҳимди, берекетли адамды, ўәде етилген жерге алып келсе, ол дереў Шайтанның сол жерге қарғысқа ушыраған адамды алып келгенин табады. Бул усыл менен Шайтан Қудайдың мақсетин бузыўға ҳәм исенимли адамды жерге ийелик етиўден тосыўға умтылады.
Мәсихшилерде де солай: олар бул дүньядан шақырылған, олар аспан шақырыўының қатнасыўшысы, олар аспан орынларында барлық руўхый берекетлер менен берекетленген. Бирақ, шақырыўға жуўап берип, дүньяны таслап, олар «аспан орынларындағы руўхый жаманлық күшлери» (Ефес. 6:12) тәрепинен қарсылыққа ушырағанын табады. Руўхый берекетлерине кириўге умтылған исениўши оған қарсы руўхый жаманлықтың турылғанын табады, бул оны Шынап шіркеўдиң жалғыз ҳақыйқый ҳәм дурыс үлеси болған аспан жерин алыўдан тосыўға умтылады.
Ибраҳим ушын Халдейлердиң Уры өтмиште қалған еди; жерге ийелик етиў әли келешекте еди. Сол арада, оның не таслап кеткен дүньясы, не баратырған жақсырақ дүньясы жоқ еди. Бул да Қудайдың шақырыўына жуўап берген мәсихшиниң жағдайы. Ол бул жаман дүньяны таслап кеткен, ҳәм әли келешек дүньяға жетпеген.
