Мәсихтиң биздиң муҳаббатымызға болған талабының үшлик тийкары бар: Ол бизди талап етеди, себеби Ол Өзиниң мәрҳаматы менен барлық мүтәжликлеримизди қанаатландыра алады; Ол бизди талап етеди, себеби Ол Өзиниң даңқлы шахсында ким екенлиги ушын; ҳәм Ол бизди талап етеди, себеби Оның бизге болған муҳаббаты, биз ушын өлимниң терең азабына алып келген муҳаббаты ушын. Забур 45 бул үлкен үш нәрсени жәриялайды, ҳәм бул забур келешек даңқлы Мыңжыллықта жердеги келинди нәзерде тутса да, бирақ биз оны ҳәзирги мақсетимиз ушын қолланыўға толық тийкарлы деп есаплаймыз, себеби ол Мәсихке толы. Ол Ол ҳаққында сөйлейди, ҳәм Ол Өзиниң шәкиртлерине Забурдан Өзи ҳаққындағы нәрселерди көрсетти. Мақсет — алыс жердиң гөззал қызының уллы Патшаға тартылыўы, Оның қуўанышы ҳәм даңқы ушын. Сонлықтан Ол ҳаққында оған тек ғана Мәсихке тийисли бола алатуғын жарқын сөзлер менен айтылады.
Оның ернинде мәрҳамат төгилген. Ол жүрекке жумсақ даўыс пенен сөйлейди, Ол жерде болғанда көп адамлар буны дәлиллеген, Ол шаршағанларға ўақтында сөзлер айтқанда: мысалы, Сихар қудығының қасындағы ҳаял, ҳәм Симонның үйинде Оның аяқларына жылаған ҳаял, ҳәм жалғыз улын жоқлаған жесир ҳаял, ҳәм гүна жүги астында ыңырсыған паралич болған адам, ҳәм Закхей, ҳәм балалар, ҳәм басқа көп адамлар — булардың бәри Оны адам балаларынан гөззал деп тапты, себеби Оның ернинде мәрҳамат төгилген еди.
Ҳәм биздиң тәжирийбемиз азырақ берекетли болды ма? Биз Оның даўысын бир ўақытлары қыйыншылыққа ушыраған ҳәм жүкленген жүреклеримизге кеширим ҳәм тынышлық сөзлерин айтқанын еситтик. Оның ернинен биз ушын мәрҳамат төгилди. Ҳаўа, биз берекетли тәжирийбеден Оның қандай мәрҳаматлы екенин билемиз. Биз Оның даўысын «Жат, шаршаған адам, басыңды Мениң көкирегиме қой» деген сөзлерин еситтик.
