Юханна 5:27 де оқыймыз, Әкеси ҳүким етиў ўәкиллигин Улға берген, өйткени Ол Инсан Улы. Бирақ, Оның биринши келиўинде, Ол ҳүким етиў ушын емес, ал, бүгинги аят айтқанындай, излеў ҳәм қутқарыў ушын келди.
Лука Инжили бизге адамзаттың гүнакарлар сыпатындағы үлкен мүтәжлигинде ушырасқан мәрҳаматты айрықша атап өтеди. Лука 15-баптағы үш бөлимли мысалда, биз бул мәрҳаматтың көлемин көремиз. Бир қойды жоғалтқан адам оны тапқанша излейди. Бул, әлбетте, Ийемиздиң Өзиниң жоғалған қойларын излегениниң сүўрети. Бир тийинди жоғалтқан ҳаял оны тапқанша излейди. Бул Муқаддес Руўхтың жанды гүнаға исениўге ҳәм Мәсихке алып келиўге болған субъектив жумысын көрсетеди. Сосын, жоғалған улын үйге қарсы алған әке биздиң Қудайымыз ҳәм Әкемиздиң ҳәр бир тәўбе еткен гүнакарды қалай қабыл еткениниң әжайып сүўрети. Пүткил Қудайлық жоғалған гүнакарлардың қутқарылыўына қызығады.
Ийениң, Инсан Улы сыпатында, излеўи керек болғаны, биздиң ҳақыйқатында жоғалған екенимизди аңлатады: «Биз барлығымыз қойлар сыяқлы адастық; ҳәр биримиз өз жолымызға бурылдық». Бирақ Ийса Ийе ҳәр биримизди излеп келди. Ҳәм бизди тапқаннан кейин, Ол бизди қутқарды. Қутқарылыў қандай әжайып сөз! Биз көп айтқанымыздай, қутқарылыўдың өтмиш, ҳәзирги ҳәм келешек аспектиси бар. Ол бизди гүналарымыздан ҳәм биз мүнәсип болған мәңгилик ҳүкимнен қутқарды. Ҳәзирги ўақытта, Ол бизди күнделикли өзимизден – тәннен ҳәм оның күшинен – сонымен бирге биз көп ўақытта бар екенлигин билмейтуғын жолдағы көп қәўиплерден қутқарып атыр. Сосын, келешекке келетуғын болсақ, Ол бизди Раптурада келгенде ҳәм Өзиниң ҳәр бирине даңқланған дене бергенде, гүнаның дәл барлығынан толық қутқарады. Сосын биз Оның менен сол жарық ҳәм мубарак көринислерде боламыз, онда гүна ҳеш қашан келмейди! Бәлким бүгин!
