Бул биздиң гүнамыз ҳаққындағы сораў ма? Ол гүнаны жуўыў қурбанлығының қаны менен бийкар етиледи. Бул биздиң күнделикли кемшиликлеримиз ҳаққындағы сораў ма? Биздиң Әкемиз бенен Қорғаўшымыз бар: Қудай менен уллы Бас Руўханий. «Егер ким де ким гүна етсе». Ол «Егер ким де ким тәўбе етсе» демейди. Ҳеш гүмансыз, тәўбе ҳәм өзин-өзи ҳүким етиў бар ҳәм болыўы керек. Бирақ олар қалай пайда болады? Олар қайдан келеди? Мине, бул: «Биздиң Әкемиз бенен қорғаўшымыз бар». Гүна етиўши ушын тәўбе етиў, өзин-өзи ҳүким етиў ҳәм мойынлаў мәрҳаматын оның барлық жерде үстемлик етиўши шапааты тәмийинлейди.
Мәсихтиң қорғаўшылығы, яғный руўханийлиги ҳаққындағы бул уллы тийкарғы ҳақыйқатты мәсихши оқыўшының толық түсиниўи өте әҳмийетли. Биз гейде қәте етип, биз қәте еткенимизде, жанларымыз бенен Қудай арасындағы мәселелерди дүзетиў ушын биз тәрепимизден бир нәрсе ислениўи керек деп ойлаймыз. Биз умытамыз, биз қәтени сезиўден алдын, ар-намысымыз бул фактти шынында да аңлаўдан алдын, биздиң муқаддес Қорғаўшымыз бул ҳаққында Әкемиз бенен сөйлескен; ҳәм биз тәўбе етиў, мойынлаў ҳәм тиклендириў мәрҳаматы ушын Оның шапаатына миннетдармыз. «Егер ким де ким гүна етсе, бизде не бар?» Қанға қайтыў керек пе? Жоқ; Муқаддес Руўхтың не деп жәриялағанына дыққат пенен қараң: «Биздиң Әкемиз бенен Қорғаўшымыз, әдил Ийса Мәсих бар». Неге Ол «әдил» дейди? Неге мәрҳамәтли, мейиримли, жәбирге шерик болған демейди? Ол булардың бәри емес пе? Әлбетте; бирақ бул жерде бул қасиетлердиң ҳеш бири орынлы болмас еди, өйткени муқаддес елши бизге жәннетлик ҳақыйқатты усынып атыр, яғный барлық қәтелеримиз, гүналарымыз ҳәм кемшиликлеримизде бизде әдил Қудай, муқаддес Әкемиз алдында ҳәрдайым «әдил» ўәкил бар, солай етип биздиң ислеримиз ҳеш қашан жоқ болып кетпейди. «Ол биз ушын шапаат етиў ушын ҳәрдайым жасап атыр»; ҳәм Ол ҳәрдайым жасағанлықтан, «Ол ең соңына шекем, ақырғы шекке шекем қутқара алады».
