Ҳаўарий Петр бизге Қудайға муқәддес болғанымыз ушын, биз де муқәддес болыўымыз керек екенин еслетип атыр (1 Пет. 1:16). «Егер» сөзи «себеби» деп те аўдарылыўы мүмкин. Бул бизге Петрдың үгит-нәсиятларының ағымын түсиниўге жәрдем береди. Аспандағы Әкемиз муқәддес болғаны ушын (Юхан 17:11), ҳәм Ол әдалатлы болғаны ушын (Юхан 17:25), биз гүнаға өте қатты қараўымыз керек. Ол гүнаға келгенде ҳеш қашан ымыраға бармайды, ҳәм биз де бармаўымыз керек. Гүна мойынланған ҳәм тәўбе етилгеннен кейин, биз Ол сыяқлы кеширимли ҳәм мәрҳәметли болыўымыз керек. Бирақ сүйиўши, ғамхор Әке сыпатында Ол даўамлы гүнаға шыдамайды.
1 Петр 1:17 де, Петр қутқарылыў ҳаққында емес, ал хызмет ҳаққында сөйлеп атыр; аспанға баратуғын жолымыз ҳаққында емес, ал жердеги ислеримиз ҳаққында. Ҳақыйқый қутқарылған адам Қудай ҳәм адамлар алдында муқәддес өмир сүриўи керек.
Петр сондай-ақ оқыўшыларына бул жерде олардың саяхатшы екенин еслетеди. «Қалыў» сөзи саяхатшылық, резидент-келгинди сыпатында жасаў мәнисин аңлатады. Масихқа болған сүйиўимизди ҳәм Оған хызметимизди тәсир ететуғын бул дүньяның нәрселеринен аўырласыў орнына, биз қорқыўда жасаўымыз керек. Бул көплер ушын таңқаларлық сөз болып көриниўи мүмкин, бирақ бул жердеги «қорқыў» сөзи қорқып жасаўды аңлатпайды. Бул жерде, қорқыў Қудайға ҳүрмет етип жасаўды, Оны сондай қорқыныш пенен услаўды аңлатады, бул биздиң күнделикли өмиримизге тәсир етеди. Бул Өзимди яки басқаларды қуўандырыўдан гөре Оны қуўандырыў ҳаққында көбирек ойланыўды аңлатады. Ақыр ақыбет, егер биз Қудайымызды қуўандырыў ушын жасасақ, кимди қуўандырмағанымыздың ҳеш қандай әҳмийети жоқ. Ҳәм егер биз Қудайымызды қуўандырмасақ, онда кимди қуўандырғанымыздың ҳеш қандай әҳмийети жоқ!
