2 Jaratqan Iye, dańqıńdı esittim,
Seniń islegen islerińe tań qaldım,
Biziń zamanımızda da sonday islerdi jáne isle, o, Jaratqan Iye,
Endi hámmege málim bolsın neler isley alatuǵınıń.
Miyrim-shápáátińdi umıtpa ǵázeplengenińde!
13 Izrail xalqı Jaratqan Iyege qarsı shıǵıp, dawlasqan sol jer Meriba suwları dep ataldı. Usı jerde Jaratqan Iye olarǵa Óz muxaddesligin kórsetti.
1 Jaratqan Iyege alǵıslar ayt, háy janım!
Qudayım Jaratqan Iye, Sen oǵada ullısań!
Saltanat hám ullılıqqa bólengenseń,
2 Shapanday etip nurǵa oranǵansań,
Kóklerdi shatırday etip jayǵansań,
3 Sarayıńdı joqarıdaǵı suwlardıń ústine qurǵansań,
Bultlardı Ózińe sawash arbası qılǵansań,
Samal qanatlarına minip keteseń.
4 Samallardı Ózińe xabarshı,
Ot jalınların xızmetker qılasań.
5 Sen jerdi tiykar ústine ornattıń,
Ol máńgi-baqıy ornınan qozǵalmas.
6 Oǵan tuńǵıyıqtı kiyim sıyaqlı kiygizdiń,
Hátteki, tawlardıń joqarısın da suw qaplaǵan.
7 Seniń keyislerińnen suwlar qashtı,
Gúrkiregen dawısıńnan olar shegindi.
8 Tawlardan asıp, oypatlıqlarǵa tústi,
Solar ushın Óziń belgilegen jerlerge aqtı.
9 Suwlar tasımasın, jer júzin jáne qaplamasın dep,
Olar ushın shegara qoydıń.
10 Bulaqlardı saylarǵa qaray,
Tawlar arası menen aǵızasań.
11 Olar barlıq jabayı haywanlardı suwǵaradı,
Qulanlardıń shólin qandıradı.
12 Quslar suw boylarında jasaydı,
Putalar arasınan olar sayraydı.
13 Kóktegi úyińnen tawlardı suwǵarasań,
Jer júzi islerińniń miywesinen toyadı.
14 Mallardı shópler menen támiyinleyseń,
Adamlar miynet penen azıǵın alsın dep,
Jerge eginler ósireseń.
15 Kewillerin kóteretuǵın sharaptı,
Júzlerine nur beretuǵın záytún mayın,
Kúsh-quwat beretuǵın nandı Sen bereseń.
16 Jaratqan Iyeniń terekleri,
Ózi tikken Lebanondaǵı kedr aǵashları suwǵa qanadı.
17 Quslar tereklerde uya quradı,
Láylektiń uyası bar sárwi aǵashlarında.
18 Taw eshkileri biyik tawlarda jasaydı,
Jartaslarda damanlardıń inleri bar.
19 Waqıttı belgilesin dep, aydı,
Batatuǵın waqtın biletuǵın quyashtı jarattıń.
20 Qarańǵılıq shóktirgenińde, tún boladı,
Sonda toǵay haywanları gezip júredi.
21 Arıslanlar aqırıp, olja izleydi,
Qudaydan azıǵın soraydı.
22 Quyash shıqqanda, olar izine qaytadı,
Ózleriniń inlerine barıp jatadı.
23 Adam óz jumıslarına shıǵadı,
Keshke deyin jumısı menen bánt boladı.
24 Qanshelli isler qıldıń, Jaratqan Iye!
Hámmesin danalıq penen jarattıń,
Jer júzi jaratqanlarıń menen tolı.
25 Mine, ushı-qıyırı joq teńizler,
Ishinde qaynaǵan sansız janzatlar,
Úlken-kishi janıwarlar.
26 Ol jerde kemeler júzedi,
Ishinde oynasın dep, jarattıń Liwyatandı.
27 Waqtında ırısqımızdı bersin, dep,
Olardıń hámmesi Saǵan kóz tigedi.
28 Írısqısın bergenińde, olar jıynap aladı,
Qollarıńdı ashqanıńda, olar jep toyadı.
29 Júzińdi jasırǵanıńda, olar sasqalaqlap qaladı,
Janların alsań, olar ólip, topıraqqa qaytadı.
30 Jan berseń, olar jaratıladı,
Jańadan ómir bereseń jer júzine.
31 Jaratqan Iyeniń saltanatı máńgi dawam etsin!
Jaratqan Iye shadlansın Óz jaratqanlarına!
32 Ol jer betine kóz taslasa, jer titireydi,
Tawlarǵa qol tiygizse, tawlar túteydi.
33 Ómirim boyı Jaratqan Iyeni jırlayman,
Bar ekenmen, saz shertip, Qudayıma alǵıslar aytaman.
34 Oy-pikirlerim Oǵan maqul bolsın,
Jaratqan Iyede quwanaman!
35 Jer júzinen gúnakarlar joq bolsın,
Bunnan bılay jawızlar bolmasın!
Jaratqan Iyege alǵıslar ayt, háy janım!
Haliluya!
Xabaqquq 3:2 · Sanlar 20:13 · Zabur 103 · QrqMK22
Забур 104 ден 107 ге шекем әжайып избе-изликти қурайды. Забур 104 «Ийеге мақтаў!» деп шақырыў менен жуўмақланады, ҳәм Забур 105 тиң биринши аяты «О, Ийеге шүкир етиң!» деп жуўап береди. Булүлги қайталанады, себеби уқсас сөзлер бир забурды екиншиси менен байланыстырып, қуўанышлы мақтаў шынжырын пайда етеди.
Забур 104 жаратылыў Қудайын мадақлады, соңынан Забур 105 қутқарылыў Қудайын даңқлады. Бирақ Забур 106 басқаша үнге ийе болады. Қудайдың мәрҳәмәтине қарамастан, забуршы: «Биз гүна иследик» (Заб. 106:6) деп мойынлаўы керек. Забур 105 Қудайдың қутқарыўшы күшин қайта қарап шыққан болса, Забур 106 Оның халқының қайта-қайта, қатты қәтелерди баян етеди. Бул қайғылы инвентаризация. Мысырда ҳәм Қызыл теңизде олар Оны айыплады; шөлде олар Оны сынады (7–15-аятлар). Олар Муса ҳәм Ҳарунға қызғанды, алтын бузаўға табынды, ҳәм биринши рет жақын келгенде ўәде етилген жерди жек көрди (16–27-аятлар). Олар Баалға бурылды, соңынан талас суўларында Ийе менен таласты (28–32-аятлар; салыстырың Санлар 20:13). Ҳәтте жерде де, олар Қудайдың душпанлары менен соғыспады, бирақ оларға қосылды (34–39-аятлар). Забуршының сөзлери қаншалық орынлы: «Олар Қудайды, өз Қутқарыўшысын умытты» (21-аят).
Забур 104 ҳәм 105 Қудайдың ислерин уллылағанын, бирақ Забур 106 адамлар Оның ислерин умытқанын айтқанын атап өтиў керек (13, 21–22-аятлар). Нәтийжеде, олар басқа халықлардың ислерин үйренди, бул тез арада олардың өзлерин нәжис ететуғын ислерине айланды (35, 39-аятлар). Егер биз Ийениң не ислегенин умытсақ, биз де сол бахытсыз жолды тутамыз.
Забур 106 поэти Мусадан көп әсирлер кейин жасаған, себеби адамлар садықсызлық себепли әллеқашан тутқынлықта еди. Соған қарамастан, ол Қудайдан оларды қайта жыйнаўды сорайды (46–47-аятлар), ҳәм ол: «Ийеге мақтаў!» деп жуўмақлайды. Биз Қудайдан узақласып кеттик пе? Биз де Оны излей аламыз, себеби ашыўда Ол мәрҳәмәтин еслейди (Хаб. 3:2).
