Забур 104 жаратылыў Қудайы ҳәм Оның даналықтың көп түрли ислери ҳаққында айтты. Енди Забур 105 Қудайдың қутқарылыўдағы әжайып ислерин жәриялайды. Забур 104 те, барлық инсаният Қудайдың жаратылыўынан ләззет ала алды. Керсинше, Забур 105 бөлек миллетлер ҳаққында, бирақ сондай-ақ Қудайдың ўәделерин алған бир өзгеше шаңарақ ҳаққында сөйлейди. Бул келисимди сақлаўшы Қудай биринши Абраҳамға, соңынан Исҳаққа, соңынан Яқубқа сөйлеп, Ханаанды олардың мийрасы етип ўәде етти. Бирақ қалай? Олар өте аз еди, ҳәм сол патриархлардың бәршеси гейде бөтен жерлерде болды. Соған қарамастан, Қудай оларды сақлады (Заб. 105:7–15).
Соңынан ашаршылық ҳәм сынақлардың аўыр дәўири басланды, ҳәм Яқубтың шаңарағы Мысырға көшти (16–23-аятлар). Соған қарамастан Қудай оларды умытпады. Ашаршылық келместен алдын да, «Ол олардың алдынан бир адамды жиберди — Юсуфты» (17-аят). Юсуфтың жеке тарийхы Қудайдың ўәделериниң көриниси еди, ҳәм оның Мысырда болыўы Қудай халқының көбейиўине имканият берди (24-аят).
Бирақ олардың сынақлары тереңлести. Мысырлылар Қудай халқын жек көре баслады. Абраҳамның әўладлары Қудай Өз ўәделерин ҳеш қашан орынлай ма екен деп ойлаған шығар! Бәлким биз де гейде солай сеземиз. Бирақ Забур 105 тиң екинши жарымы Қудайдың Мысырдағы белгилери ҳәм әжайып ислери, Оның халқын күшли қутқарыўы ҳәм шөлдеги қорғаўшылық ғамхорлығы ҳаққында айтады. Муса жәриялағандай, «Ийеңиз Қудайыңыз сиз бенен болды; сизде ҳеш нәрсе кем болмады» (Ек. 2:7). Биздиң забуршымыз да «Ол Өзиниң муқәддес ўәдесин еследи» Өзиниң «сайланғанларын» ўәде етилген жерге алып келиў ушын, онда олар «Оның нызамларын сақлап, Оның буйрықларын орынлай алады» (42–45-аятлар) деп келиседи.
Бүгин, Қудай бизди Ийса Масихтың қутқарыўшы жумысы арқалы биз ушын қамтамасыз етилген аспанлық берекетлер жеринде жасаўымызды қәлейди. Ол сизде сол қуўаныш болыўын қәлейди! Ески заманлардағы Өз халқы сыяқлы, Оның сөзин сақлап, Оның мақтаўын жәриялайық.