Биз бул бағды Гетсемани деп билемиз: май пресслеў орны. Юхан бизге «Ийса көбинесе сол жерде Өз шәкиртлери менен ушырасқан» (Юхан 18:2) деп айтады. Он бир шәкирт Оның сөзлериниң мәнисин аз түсинди; бирақ, Ол олар менен сөйлесиўди сүйген. Ол оларды сайлаған (15:16), ҳәм Әке оларды Оған берген (17:9).
Сол кеште Гетсемани майы қуўаныш ҳаққында емес (Заб. 45:7), ал Оны күтип турған қайғы ҳаққында сөйлейтуғын еди; «лайлы» деген мәнисти аңлататуғын Кидрон сайының аталыўы буны әллеқашан билдиреди. Ол Қудайдан айырылыўды ойлағанда, үш қараңғы саатлық тоқтаўсыз жүрек аўыртатуғын қайғыда шексиз қысымға ушырайды. Ол барлығын билген, ҳәм күтиў қорқынышлы еди, бирақ Ол будан бас тартпайды (Юхан 18:11).
Бул муқәддес мәселелер биздиң ақыл-ойымыз ҳәм жүреклеримиз қабыл ете алатуғыннан әдеўир асып кетеди. Бирақ Өз Әкесин қуўандырыў ҳәм Оның шәкиртлери менен, ҳәм «олардың сөзи арқалы Оған исенетуғынлар» (17:20) — яғный биз — мәңгиликке Оның қурбанлығы беретуғын толық қабыл етиўдиң ең жоқары дәрежесинде болыў Оның мақсети ҳәм қуўанышы еди. Әлбетте, биз бул нәрселерди ойлағанда Оның сүйиўин жүреклеримизде сеземиз (салыстырың Ефес. 5:2).
Ол бизди ҳәр Ийениң күни Оның кешки асының әтирапына жыйнағанда, Оның Руўхы арқалы ойларымызды, дуўаларымызды, гимнлеримизди басқарыўын күтип, биз Оған жуўап бериўди қәлеймиз, қаншалық әззи болсақ та. Бул сондай-ақ бизди буны бирге ислегенимизди қәдирлеўге алып келсин, ҳәтте еки яки үш адам болсақ та. Қандай әззиликлеримиз ҳәм қәтелеримиз, кемшиликлеримиз ҳәм қәтелеримиз болса да, биз Оған той жасаўды қәлеймиз, ҳәм буның ушын ҳәр бир адам керек. Биз Оның менен бир саат бирге қараймыз (Мат. 26:40). Егер биз бир-биримизди бул қымбатлы факттың нурында көбирек көре алсақ, бул биздиң улыўма аға-инилик қатнасларымызға тәсир етер еди.
