Масихте

Христиан солайды. Чексиз ырайым аркасында ол энди Кудай алдында гуналарында эм денесинде емес, ал Масих Ийсада. Ол «Масихсиз» еди, ол «Масихте», ол «Масихке усаган» болады. Демек, христиан — бул умитленген емес, ал Масихте болган адам. Бир адам коп озгерислерге ушырауы мумкин, бирак Масихте болмауы мумкин. Ол диншиллик пенен шын журектен алек болыуы мумкин, бирак Масихте емес. Ол хатте айыпланыуы мумкин, бирак озгертилмеген. Масихке жетпей токтаганлар хали де гуналарында. Масихте болыу — бул Кудайдын иси, жана жаратылыс болыу. Бундайлар Масих пенен олген, эм Масихте Кудайга тири. Бул толыктай жана жагдай эм орын. Хаммеси Кудайдан. Ески затлар отип кетти; хамме затлар жана болды. Сонлыктан, адам ози хаккында не ойласа да, онын сырткы минез-кулкында кандай озгерислер болса да, ямаса баскалар оны каншалык кадирлесе де, егер ол «Масихте» болмаса, озине христиан деп айтыуга хакысы жок.

Масихте болганлар хар дайым Масихте болган деп айтыу да дурыс емес, себеби кейбирлери максат пенен куткарыуды шатастырады. Бизге айтылган, биз хаммемиз «табият бойынша ашшудын балалары, баскалар сыяклы». Апостол озинен алдын бул тамаша берекетлиликке келтирилген бир неше адамды билгенин куаныш пенен мойынлаган сыяклы. Ол айтады: «Андроник пенен Юнияга, менин жерлеслериме салем айтын… олар да меннен алдын Масихте болган» (Рим. 16:7).

Кудайдын максатына келеек болсак, биз билемиз, Кудайдын Ширкеуин кураган хамме адамлар дуньянын тийкары салынбастан алдын Масихте сайланган. Куткарыу, еки мын жылдан аслам уакыт бурын аткарылган болса да, тек хакыйкат созин, олардын куткарылыу инжилин еситкен эм Кудайдын Улына исенгенлердин хазирги берекети екени де анык.