Егер барлық тәбият патшалығы меники болса, Бул усыныс тым кишкене болар еди; Сондай таң қаларлық, сондай илаҳий сүйиспеншилик, Мениң жанымды, өмиримди, барлығымды талап етеди.
Исаак Уоттс (1674-1748), 700 ге шамалас гимнлердиң авторы, «Инглис гимн жазыўшылығының атасы» сыпатында танылды. Жоқарыда келтирилген аят, оның белгили «Мен таң қаларлық крестке қарағанымда» шығармасынан алынған, ҳәр биримиз бенен өзин-өзи тапсырыў дәрежеси ҳаққында сораў туўдырады. Бул тема Муқаддес Жазыўларда Жаратылыстан Аянға шекем табылады.
Биз буддист руўханийлери, сикх гурулары ҳәм ҳинди йогилериниң тәлиматлары ҳаққында көп еситип атырған күнлерде жасап атырғанымызда, бундай теософиялар тек ғана аскетизм, фанатизм ҳәм мийнетке тийкарланған жетискенликлер ушын өсиў орынлары екенлигин мойынлаў жақсы.
Мәсихшилердиң өзин-өзи тапсырыўы тек ғана турмыстың айырым қолайлықларынан ямаса нызамлы болса да, пайдасыз болған ис-ҳәрекетлерден бас тартыў емес. Мәсихшилердиң өзин-өзи тапсырыўы толық шартсыз ҳәм қурбанлық үстинде толық жағылған жанық қурбанлықтан өз тәбиятын алады.
Муқаддес Жазыўлардағы көп мысаллардан биз өзимизди үш исенимли адамға шеклеймиз, яғный Ибраҳим, Амос ҳәм Паўыл. Соңынан Ийе Ийсаның Өзиниң турмысынан айырым мағлыўматлар менен жуўмақлаймыз.
Ибраҳим
Ибраҳимниң турмысындағы өзин-өзи қурбан етиўге биринши силтеме Жаратылыс 12:4те табылады, «Ҳәм Ибрам Жаҳуа оған айтқандай кетти». Ең соңғысы Жаратылыс 22:10да, «Ҳәм Ибраҳим қолын созып, улын сойыў ушын пышақты алды».
Бирақ Ибраҳимниң Жаратылыс 12деги үлкен мораллық жеңиси, Бабылдың байлығы ҳәм тартымлылықларына қарамастан, ол барлығын: жерин, туўысқанларын ҳәм әкесиниң үйин тапсырыўға таяр болғаны еди. Жаратылыс 22де жазылған оның исенимли бойсыныўында, ол жалғыз улын, ўәде етилген баланы тапсырады. Солай етип ол тек ғана өзиниң келешегин емес, ал пүткил халықтың келешегин де қурбанлыққа қойды. Бирақ бул таўдағы ис-ҳәрекетте ол Жаҳуа-Жирени таныды ҳәм Қудай тек ғана Өзиниң тапсырыўының жетерлилигинде тыныш ала алатуғынын үйренди.
Амос
Мен пайғамбар емес едим, Пайғамбардың улы да емес едим; Бирақ мен малшы едим Ҳәм тут жемисин жыйнаўшы едим. Ҳәм Жаҳуа мени қойлардың артынан жүргенимде алды, Ҳәм Жаҳуа маған айтты, Бар, мениң Исраил халқыма пайғамбарлық ет.
Яҳудадан болған бул адам, өзиниң патшасын ғана емес, ал Қудайын да қабыл етпеген халыққа хызмет етиў ушын дүньядағы барлық нәрсесин тапсырыўға илаҳий мәжбүрлеў астында еди. Өзиниң хызмет етиў тараўына келгенде, ол еситкен биринши сөзлердиң бири: «Сен көриўши, бар, Яҳуда жерине қашып кет, ҳәм сол жерде нан же, ҳәм сол жерде пайғамбарлық ет. Бирақ енди Бетелде пайғамбарлық етпе; себеби ол патшаның муқаддес жери, ҳәм ол патшалықтың үйи». Дамаск, Ғаза, Тир, Аммон, Моаб, Яҳуда сыяқлы басқаларға тийисли хызметти шағымсыз тыңлаған адамлар, Қудайдың оларға айтатуғын нәрсесин еситиўге таяр емес еди. Бирақ Амос, өзиниң бес аспанлық аянлары менен қуўатланып, өз жолын даўам етти ҳәм өзине жүкленген миссияны орынлады.
Паўыл
Оның сол биринши ушырасыўдағы қышқырығы: «Ийе, мен не ислейин?» Ең соңында ол жаза алды: «Себеби мен аллеқашан төгилип атырман, ҳәм мениң босатылыў ўақытым келди». Өз өмирин сондай тапсырыў қышқырықлары менен баслаў ҳәм жуўмақлаў қандай таң қаларлық. Өз өмири бойы, Дамасктан Римге шекем, оның жалғыз жанған умтылысы Мәсихти үлкен етиў еди, Колоссялылардағыдай, ҳәм Оның жыйналысын үлкен етиў еди, Ефеслилердегидей.
Бирақ мен барлық нәрсени Ийем Ийса Мәсихти билиўдиң үстинлиги ушын зыян деп санайман, Оның ушын мен барлығымды жоғалттым, ҳәм оларды нәжис деп санайман, сонда мен Мәсихти табаман (Филиппиялыларға 3:8).
Ийе Ийса
Ийе Ийсаның турмысында өзин-өзи, өзин-өзи еркелетиў ямаса өзин-өзи қызықтырыў изи жоқ еди: барлығы өзин-өзи төменлетиў ҳәм өзин-өзи бийкарлаўдан ибарат еди, мысал ушын: «Бирақ мен қуртпан, ҳәм адам емеспен, адамлардың масқарасы, ҳәм барлық халықлардың нәпиретленгени» (Забур 22:6).
Туўылғанда қаншалық бойсыныўшы сөзлер: «Мине, мен келемен, китаптың томында мен ҳаққымда жазылған – Сениң жақсы қәлеўиңди орынлаў, Қудайım, мениң қуўанышым, ҳәм Сениң нызамың мениң жүрегимде» (Забур 40:7-8). Турмыста Ол айта алды: «Мениң азығым – мени жибергенниң еркин орынлаўым, ҳәм Оның исин тамамлаўым» (Юханна 4:34). Өлимде биз толық тәўекелликтиң қышқырығын еситемиз: «Әке, руўхымды Сениң қолыңа тапсыраман» (Лука 23:46). Ийе Ийсаның шақырығы бүгин де 2000 жыл алдын болғанындай ҳақыйқый: «Ким мениң артымнан келгиси келсе, өзин бийкар етсин, ҳәм өз крестин алып, мениң артымнан жүрсин» (Марк 8:34). «Бийкар етти» деп аўдарылған сөз Жаңа Ўәсияттың ҳеш жеринде буннан үлкен күшке ийе емес қоспа феъл.
ЖНД өз хатларының биринде жазған:
«Ҳақыйқый жүрек Мәсих пенен бәнт, ҳәм белгили бир мәниде ҳәм дәрежеде өзин-өзи жоқ еткен. Дурыс ой – өзин-өзи ойламаў, тек ғана оны ҳүким етиў керек болғанда ғана».
