Гейде Библияны оқығанда, сөзлерди олардың руўхый әҳмийетин есапқа алмай өткермекши боламыз. Бул толық түсиникли, себеби биз гейбир нәрселерге олардың таныслығы себепли сезимсиз болыўға бейимбиз. Мен бул «кириў» сөзине байланыслы деп есаплайман. Ол Жаңа Ўәсиятта тек үш мәрте ушырасады: Римликлерге 5:2; Ефеслилерге 2:18; 3:12. Бул өте әдеттеги сөз, бирақ ол бизге Қудайдың мәрҳаматы ҳаққында қанша нәрсени ашып береди!
Түпнуска тилдеги сөз «қабыл етиў яки жақынласыў» дегенди аңлатады; ол дәслеп патшаның алдына кириў идеясына ийе болған. Буған жақсы мысал, Персия патшасы Ахашверош Эстерге алтын таяғын көрсеткенде, бул оның патша тәрепинен қабыл етилгениниң дәлили еди (Эстер 5:2).
Римликлерге 5:1–2-де айтылған «кириў» ақланыўдың жемиси. Биз исеним арқалы ақландық ҳәм Қудай менен тынышлыққа ийемиз. Биз бул кириўге Жаратқан Ийемиз Ийса Мәсих арқалы ийемиз. Бириншиден, биз «бизде бар» сөзлериниң толық өткен заманда екенлигин, яғный биз кириўге ийе болдық ҳәм оны сақлап қаламыз дегенди аңлатады. Бизде болған кириў бир мәрте яки гейде болатуғын нәрсе емес, бәлки турақлы ҳәм өзгермейтуғын. Бул кириў бизди мәрҳамат яки жақсылық орнына алып келеди (салыстырың Ефеслилерге 1:6 jnd). Екиншиден, Паўыл «биз бул жақсылық яки мәрҳаматта турамыз» дейди. Бул үзликсиз заманда, яғный биздиң орнымыз турақлы; бул барлық исениўшилердиң үзликсиз орны.
Биз Қудайдың бул әжайып жақсылығын қәдирлеймиз бе? Бизде болған ҳәм турақлы кириў себепли күнделикли Оның алдына дуўада келемиз бе? Бул күннен-күнге көбейе берсин.
