Манасса ҳәм Ефрайым қәбилелери өзлериниң мирас жерлериндеги барлық ханаанлықларды қуўып шығармады. Бирақ олар Ешуаға өзлериниң үлкен халық екенлигин айтты ҳәм өзлерине бөлинген жердиң тым кишкене екенлигинен шағымланды. Биз де көп ўақыт дәл сол қәпелге түспеймиз бе? Қудай ҳәм Атамыз бизди Мәсихте аспанлардағы ҳәр бир руўхый берекет пенен берекетледи. Биз Қудай бизге берген бай берекетлердиң тым азын ғана ийелеймиз. Бирақ көп ўақыт биз мүтәжликлеримизди қанаатландырыў ушын жетерли дәрежеде алмай атырғанымыздан шағымланамыз. Жыйналыслар зеригишли, тым қуры, мениң мүтәжликлериме тийисли емес, басқа шағымлар арасында айтамыз. Мен олардан ҳеш нәрсе алмайман! Ҳәм биз жасыл жайытларды излеп басқа жерге барамыз!
Ешуа өз қәбиле ағзаларына тоғайға барып, тереклерди кесип, өзлери ушын жерди тазалаўды айтты. Олар буның да өзлери ушын жетерли болмайтуғынын айтты ҳәм ханаанлықларда темир арбалар, бүгинги танклердиң эквиваленти бар екенлигинен шағымланды. Қудай бизди балалар сыяқлы бағыўды қәлемейди. Исрайыл душпан менен гүресиўи ҳәм Қудайдың жәрдемине сүйениўи керек еди. Дәўит кейин былай деп жазды: «Гейбиреўлер арбаларға, гейбиреўлер атларға сүйенеди; бирақ биз Жаратқан Ийе Қудайымыздың атын еслеймиз. Олар ийилип қулады; бирақ биз турдық ҳәм тик турмыз» (Забур 20:7–8).
Душпан биздиң раўажланыўымызға кесент етиў ҳәм Қудай бизге бермекши болған берекетлерди урлаў ушын көп жүклер ҳәм гүналарға ийе (Еврейлерге 12:1). Биз олардан бас тартайық ҳәм биз шақырылған мәңги өмирди ийелейик (1 Тим. 6:12)!
