Паўыл ҳәм оның хызметлеслери арасында күшли меҳрибанлық байланыслары бар еди. Олар Салоникадағы исениўшилерди сүйди, бул сүйиў Қудайдан келген, Ол сүйиўдиң Дереги (1 Юҳанна 4:7). Ол Қудайдың сүйиўине жуўап бергенлердиң жүреклерине төгилди. Олар оны исениўши болғанда алды (Рим. 5:5). Әжайып мәрҳамат! Бирақ ҳәрдайым жақсылаў ҳәм раўажланыў ушын орын бар. Жоқарыдағы аят арттырыў ҳәм көбейтиў сөзлери менен бундай раўажланыўды көрсетеди. Ҳәўарий бул сүйиўдиң Дерегин, яғный Жаратқан Ийениң Өзин атап өтти. Ол ҳәр бир исениўшиде күнделикли, Өзиниң Сөзи ҳәм Муқаддес Руўх арқалы ислеп, исениўшилерге өсиўге жәрдем береди.
Жаратқан Ийе егиўши ҳаққындағы мысалында бундай өсиў ҳәм молшылықтың әжайып мысалын берди (Лука 8:8, 15). Жақсы топыраққа егилген туқым сыяқлы, Қудайдың сүйиўи ҳәр бир исениўши болған адамның жүрегине егилген кишкене туқым сыпатында басланады. Қудай ҳәр бир исениўшиниң сол туқымға ғамхорлық етиўин қәлейди, сонда ол Қудай Сөзин оқыў ҳәм орынлаў, дуўа менен бирге өсип ҳәм гүллениўи мүмкин. Бул исениўшилердиң бир-бирине ҳақыйқый ғамхорлығын аңлатады, себеби олар Жаратқан Ийеге ҳәм бир-бирине мүтәж екенлигин аңлайды.
Ҳәўарий ҳәм оның хызметлеслери Салоникадағы жаңа исениўшилер ушын ҳәрдайым, «күн-түн» ҳәм «шексиз» дуўа етти, келешек өсиўди есапқа алып (1 Сал. 3:10–11). Паўыл бул мәсихшилер менен тағы да ушырасыўды қәледи, ҳәм ол сол арада олардың бир-бирине болған сүйиўи артып ҳәм көбейсин деп дуўа етти. Бундай тасып атырған сүйиў әтирапындағы адамларға, ҳәтте исениўши болмағанларға да тәсир етер еди (12-аят).
Жаратқан Ийе Паўылдың көрсетпелерин ҳәммемиз ҳәм әтирапымыздағылар ушын әмелге асырыўға жәрдем берсин. «Сүймеген адам Қудайды билмейди, себеби Қудай сүйиў» (1 Юҳанна 4:8).
