Еврейлерге хатында, 2, 4, 6, 10 ҳәм 12-бапларда кем дегенде бес уллы ескертиў бөлимлери бар. Буннан алдын, биз 2-баптағы бөлимди қарастырдық, ол бизди Мәсих ҳаққындағы ҳәр бир тәлимге дыққат пенен қулақ салыўға шақырады, сонда биз адасып кетпеймиз. Бул жерде, 4-баптағы шақырық — бул ҳақыйқатында 3-баптың ортасынан басланады — итаатсызлықтың қатты жүреги ҳаққындағы ескертиў.
2-бапта Мәсихтиң азап шегиўлери ҳәм даңқын усынғаннан кейин, Қудай Руўхы Оны «биздиң мойынлаўымыздың Ҳаўарийи ҳәм Бас Руўханийи» (3:1) ҳәм Қудайдың үйи үстиндеги Улы деп айтады. Сонда шақырық келеди: биз сол үймиз, «егер биз үмиттиң исенимин ҳәм қуўанышын ақырға шекем беккем усласақ» (3:6). Мысал ушын, Исрайыл ата-бабалары шөлде беккем усламады, бирақ Қудайға қарсы шықты. Олар Оның даўысын еситти ҳәм Оның ислерин көрди, бирақ жүреклерин қатты етти. Нәтийжеде, олар Қудайдың тынышлығына, ўәде етилген жерге кире алмады, бирақ шөлде өлди. Олардың иймансызлығы оларға жаман жүреклер берди, ҳәм гүнаның алдаўшылығы жүреклердиң қатты болыўына алып келди (3:7–19). Олар Қудайдың сөзин еситсе де, оларға пайда бермеди, себеби оларда ийман жоқ еди (4:2).
Бүгин Қудайдың халқы ушын келешектеги тынышлық бар (4:9), ҳәм сонлықтан Қудай ҳәли де итаатсызлық ҳәм иймансызлыққа қарсы ескертеди. Келиң, Оның тынышлығына кириў ушын тырысқан болайық! Тек ғана тырысқанлық Қудай менен ҳеш қандай дәрежени қамтамасыз етпейди, бирақ Оның даўысына болған тырысқан жуўабымыз ийманымыздың ҳақыйқатын аян етеди. Пүткил Мухаддес Китап тири ҳәм күшли, жанларымызды тесип өтеди (4:12), бирақ бул контексттеги арнаўлы «Қудайдың сөзи» Оның Мәсихке ерисиўге шақырығы, дәл Исрайыл Мусаға ерисиўи керек болғандай. Биз итаат етемиз бе, яки жүреклеримизди қатты етемиз бе?
