Óz xalqınıń joq etiliw qáwipi menen betpe-bet kelgende, Mordekay Esterge eger ol únsiz qalsa, evreyler ushın «basqa jerden» jeńillik hám qutqarıw payda bolatuǵının, biraq ol ólip qalatug'ının eskertti. Ol qosımsha etti: «Biraq kim biledi, bálkim sen bul waqıt ushın patshalıqqa kelgensiń?» Quday óziniń barlıq nárselerdi aldınnan biliwi menen hár birimizdi ózi qálegen jerge qoyǵan. Sen, men, bul jaman kúnde waqıttı qutqaramız ba, Rabbiniń erkiniń ne ekenin túsingen halda (Efes. 5:15–17)?
Ester Mordekay hám Shushandaǵı evreylerdiń úsh kún dawamında onıń ushın oraza tutıwın soradı; ol hám onıń qızmetshileri de sonday etedi. Oraza ózin biykar etiwdi, ádette shın júrekten duwa etiwdi óz ishine aladı. Olar birge oraza tuttı. Kóbimiz oraza tutpaymız yamasa júdá az tutamız!
Ruwxlanıp hám kúshlenip, Ester patsha kiyimlerin kiyip, patsha sarayına bardı. Quday bergen danalıq hám abıray menen, ol taxtında otırǵan patshaǵa qarap esik aldında turdı. Patsha oǵan altın scepterin uzatadı ma? Ol onı sońǵı ret óz aldına shaqırǵanınan beri otız kúnnen aslam waqıt ótken edi. Haa, ol onıń kózinde jaqsılıq taptı! Ol scepterdi uzattı. Patsha Ester jaqın kelip, onıń ushına qolın tiygizdi. Ol onı miyrimlilik penen qabıl etti.
Bizdiń Rabbiy bizdi miyrimlilik tabıw hám qıyınshılıq waqtında járdem tabıw ushın Onıń miyrimlilik taxtına batırlıq penen jaqınlasıwǵa shaqıradı. Ol qanday miyrimli Rabbiy hám qayǵılasatuǵın Bas Ruhaniy!
