Ата бизди қаншалық сүйеди? Бул биз толық түсине алмайтуғын, аңлай алмайтуғын, түсине алмайтуғын сораў. Ибраҳим өз улы Исҳақты, жалғыз улы, сүйген улы болған Исҳақты қурбан еткенде, биз таң қаламыз (Жаратылыс 22). Бизден ким буны етиўге қәдир болар еди? Бирақ биз билемиз, Кудай дүньяны сондай сүйген, Ол Өзиниң жалғыз туўылған Улын берген. Бул Оның еки рет аспаннан: «Бул Мениң сүйкли Улым, Мен одан разыман» деген Улы. БулНақыл сөзлер 8:30 да айтылған Ул: Кудай әлемди жаратқанда, Оның Улы Оның қасында ҳәр күни Оның қуўанышы болып турған. Ҳәм Ол Өзиниң қәлеўин орынлаў ушын келген, Оның «аўқаты» Оны жибергенниң қәлеўин орынлаў «ҳәм Оның исин тамамлаў» болған (Юханна 4:34).
Бир нәрсениң қунлылығы оның ушын төлеўге таяр болған нәрсе деп айтылған. Биз Мәсихтиң қаны менен сатып алынғанымызды ойлаў! Бул Кудайдың көзи алдында биздиң қунлылығымыз еди, Ол Өзиниң Улын, ҳәрдайым, кәмил, толық Кудайдың қәлеўин орынлаған Улын бериўге таяр болған. Ол Атаның қуўанышы болған, бирақ Муқаддес ҳәм Әдалатлы Кудай биздиң гүналарымызды көтергенде, биз қутқарылыўымыз ушын Оны крестте таслап кеткен. Бул Кудайдың бизге болған сүйиспеншилигиниң өлшеми. Бул биздиң жүреклеримизге киргенде, биз Римликлерге хаттан жоқарыдағы аят ҳаққында ойланып, одан қуўанғанымызда, Ол Өзиниң Улын аямаған, енди бизге барлық нәрсени де бийпул беретуғынын билип, бизге тынышлық ҳәм исеним бериўи керек.