Адамларға келиў ҳаққында сөйлескенде, биз әдетте олар менен отырып, бир аз сөйлесиўди аңлатып атырмыз. Басқалар менен бундай ўақытты өткермек әлбетте әҳмийетли хызмет. Ҳәмме жаңаланғысы келеди, ҳәм бетпе-бет келиўден артық ҳеш нәрсе жоқ!
Бирақ бул терминниң библиялық қолланылыўы бир аз басқаша. Ески ҳәм Жаңа Ўәсиятларда бир неше рет Қудай Өз халқына келеди деп айтылады – ҳәм бул ҳеш қашан тек ғана социаллық сапар емес. Қудай келгенде, Ол тек ғана жағдайды талқылаў ушын емес, бәлки не болып атырғанын тексериў ҳәм ол ҳаққында бир нәрсе етиў ушын келеди. Наоми дәўиринде, Ол Өз халқына ашаршылық ўақтында нан бериў арқалы келди (Рут 1:6). Сара ҳәм Ҳанна дәўиринде, Ол оларға жеке өзи келди ҳәм оларға уллар берди (Баслаў 21:1, 1 Самуил 2:21). Исраилдиң Мысырдағы азап шегиўи дәўиринде, Раббы Оның Өз халқына қалай келгенин ҳәм енди оларды қыйыншылықтан қутқарыўды режелестиргенин жәриялады (Шығыў 3:16–17). Ол сонымен бирге ҳүким алып келиў ушын да келиўи мүмкин, себеби Ол ҳеш қашан гүнакарды итибарсыз қалдырмайды (Шығыў 34:7).
Лукас Қудайдың келиўи идеясын әсиресе қәдирлеген көринеди. Руўхтың илҳамландырыўы менен, ол бул терминди өз Инжилинде ҳәм Ҳаўарийлердиң ислеринде бир неше рет қолланған. Биз руўханий Захария ҳаққында оқыймыз, ол еки рет Қудайдың Өз халқына қутқарыў алып келиў ушын келгени ҳаққында айтқан (Лукас 1:68–69; 77–79). Бул жерде Лукас 7-де, Раббы Ийса жерлеў рәсимин тоқтатып, жесирдиң улына өмирди қайтарды; қарап турған халық қуўаныш пенен жуўап берди. Бирақ кейин Раббы миллеттиң оның келиўи күнин ҳеш қашан танымағанына қайғырды (Лукас 19:44).
Библияның Қудайы бийпәрўа бақлаўшы емес. Ол биздиң жағдайларымызды белсене баҳалап атыр, ҳәм Ол не ислейтуғынын алдыннан биледи. Ол әмел еткенде Оның қолын байқағанымыз ҳәм соң Оның келиўи ушын Оны даңқлағанымыз қандай жақсы!
