21 Sonda Quday Iye adamǵa tereń uyqı berdi hám ol uyıqlap atırǵanda, onıń bir qabırǵasın alıp, ornın et penen jawıp qoydı. 22 Quday Iye adamnıń qabırǵasınan hayaldı jaratıp, onı adamǵa alıp keldi.
23 Sonda adam bılay dedi:
«Meniń súyeklerimnen alınǵan súyek,
Etimnen alınǵan et minekey-ǵo!
Ol hayal adam dep atalsın,
Óytkeni ol er adamnan alındı».
24 Sonlıqtan er adam ata-anasın qaldırıp, óz hayalına qosıladı hám ekewi bir dene boladı.
25 Adam da, onıń hayalı da jalańash edi, biraq olar bir-birinen uyalmadı.
17 Al adamǵa bılay dedi:
– Hayalıńnıń sózin tıńlap, Men jeme dep buyırǵan terektiń miywesinen jegeniń ushın, jer sen sebepli náletlenedi. Ómiriń boyı awır miynet etip, jerden azıǵıńdı tawıp jeytuǵın bolasań. 18 Sen dala shóplerin awqat eteseń, jer sen ushın sheńgel hám oshaǵan ósiredi. 19 Jerge qaytqanıńsha, nanıńdı mańlay terińdi tógip tabatuǵın bolasań. Óytkeni sen topıraqsań, topıraqtan jaratılǵanıń sebepli jáne topıraqqa aylanasań.
20 Adam óziniń hayalın Hawa dep atadı, sebebi ol pútkil adamzattıń túp anası boldı.
Жаратылыс 3-те біз Адам мен Хауаның құлағанға дейін Құдаймен болған баталы қарым-қатынасын қалай жоғалтқанын оқимыз (Жар. 2:21–25). Алайда, құлаған жағдайында да адам жақсылық пен жамандықты біле алды, бірақ оның жамандыққа қарсы тұруға немесе тек жақсылық жасауға қабілеті болмады. Бұл қабілет үшін жаңа табиғат қажет. Құдай, мейірімділікпен, Адам мен Хауаны құлағаннан кейін Бақтан шығарды; әйтпесе, олар ешқандай мүмкін емдеусіз құлаған күйінде қалар еді. Құдай не істеді? «Ол адамды қуып шығарды; және Ол Едем бағының шығысына керубімдерді және өмір ағашына баратын жолды күзету үшін әр жаққа бұрылатын жалындаған қылышты қойды» (3:23–24).
Өзінің тәртібінде Құдай Адам мен Хауаның мойынсұнбаушылығының салдарынан зардап шегуіне себеп болды: «Сенің кесіріңнен жер қарғысқа ұшырады; өміріңнің барлық күндері одан еңбекпен жейсің. Ол саған тікенектер мен қаулар шығарады, және сен дала шөбін жейсің. Жерге қайта оралғанша, маңдайыңның терімен нан жейсің, өйткені сен одан алындың; өйткені сен топырақсың, және топыраққа қайта ораласың» (17–19-аяттар). Қандай салтанатты! Дегенмен, біз Адамның әйелін Хауа деп атағанын оқимыз, бұл «өмір» дегенді білдіреді, барлық тірілердің анасы (20-аят). Содан кейін Құдай оларды құрбандыққа шалынған жануарлардан жасаған киімдермен киіндірді.
Құдайдың құқықтарына ешқандай ымырасыз рақым үстемдік етті. Бұл Киелі жазбадағы «рақым мен шындықтың» мысалы. Құдайға мадақ!
