Иорданда Мәсіх шомылдыру рәсімінен өткен сәтте Киелі Рух Оған көгершін сияқты, тазалық пен нәзіктік белгісі ретінде, «от» сияқты емес, көгершін сияқты түскенін есіңізде шығар. Көгершін, айталық, тыныштық тапты. Нұх кемесінен көгершінді екі рет жібергенде, ол қайта оралғанын да есіңізде шығар. Неге? Өйткені суда тек өлекселер болды, және көгершіннің аяғына тыныштық табатын жер болмады. Ақырында, үшінші рет, көгершін судың үстінен тыныштық табатын жер тапты; қайта тірілу көрінісінде ол аяғын тыныштандыратын жер тапты.
Және Киелі Рух бұл әлемнің үстінде ұзақ уақыт бойы тыныштық табатын жер таба алмай жүрді. Ақырында Ол Исаға көгершін бейнесінде келді. Киелі Рух әлемнің үстінде төрт мың жыл бойы ұшып жүрді, және Ол не көрді? Барлық жерде моральдық өлекселер! Оны белгілеңіз, өлшеңіз, қаласаңыз, қарсы шығыңыз! Ол тек моральдық өлекселерді көрді. Моральдық өлекселер дегеніміз не, деп сұрауыңыз мүмкін? Өлген, жиіркенішті және тек қоқыс жинаушыға жарамды нәрсе. Ол адамды, әрбір адамды, Құдай оны көргендей, күнәнің нақты жағдайында көрді.
Күнә барлық жерде болды; бірақ ақырында бұл көріністе күнәсіз, қасиетті Адам пайда болған сәт келеді, және Киелі Рух Оған көгершін сияқты түседі. Ақыры аспандық Көгершін бұл күнә әлемінде тыныштық тапты. Ах, бұл таңғажайып сәт болды. Неге Ол басқаларға тыныштық таппады? Күнә барлық жерде болды. Құтқарылу орындалмаған еді. Бірақ ақырында Ол Өз Тұлғасында күнәсіз, Құдайдың Қасиеттісі болғандықтан, Оған Киелі Рух көгершін сияқты түсіп, Оның үстінде қалады.
