Яҳуда Исқариот өкинишли гүнакардың мысалы. Ол гейде аянышлы адам сыпатында, шын жүректен, бирақ надурыс себеплерден әмел еткен трагедиялық адам сыпатында усынылады, бирақ бул надурыс. Неге онда Яҳуда Мәсихке опасызлық етти? Оның тәртибин түсиндириў ушын көп теориялар усынылды. Қайталанатуғын бир теория, оның ўатансүйгиш сыпатында, патшалық оның үмит еткениндей жүзеге шықпағанын түсингенде көңили қалғаны ҳәм бул оны Мәсихке қарсы бурып жибергени. Бул теорияның машқаласы сол, ол Мухаддес Китапта жоқ.
Болып өткен ўақыя ҳаққындағы Мухаддес Китаптағы баянлама анық. Яҳуда «қазынашы» еди ҳәм ақша қалтасынан урлық ислеген (Юханна 12:6); ол динге кирмеген урлықшы еди! Ол ақшаға қызыққанлықтан Мәсихке опасызлық етти. Шайтан оған кирип, жаман ислерди әмелге асырды (Юханна 13:27), оны өзиниң қуралы сыпатында қолланып, соңынан таслап кетти (Мат. 27:40). Солай етип «жоқ болыў улы» «өзиниң орнына» кетти (Юханна 17:12; Ҳаў. 1:25). Трагедиялық ақыр!
Яҳуда мүмин болмаған, биз Юханна 13:10–11-ден билемиз. Буны есапқа алғанда, биз Яҳудада ҳеш қандай ҳақыйқый тәўбе күтпеўимиз керек, ҳәм бул ҳақыйқатында да солай болды. Оның гүнасының ҳақыйқый ақыбетлери оған жеткенде, ол «өкинди». Гүна оны соқыр еткен еди ҳәм оның жемиси оның көзлерин ашқан еди, бирақ ҳақыйқый тәўбе болмады — тек өкиниў. Бул исенбеўшилик қайғысы еди: «Қудайға унамлы қайғы қутқарыўға алып баратуғын тәўбени пайда етеди … бирақ дүньялық қайғы өлимди пайда етеди» (2 Кор. 7:10). Яҳуда ҳәтте Ийсаның айыпсызлығын мойынлады, Оның барлық душпанлары сыяқлы, бирақ пайдасыз. Тәўбе етпеген исенбеўшиликте жасап, гүна менен ойнасыў жанларды жоқ болыўға алып барады, қаншалық өкинишли болса да. Қандай салмақлы! Буны оқыған ҳәмме бүгин Мәсихке қайтсын!
