Бала ўақтымда мен Шотландиялық аяқ кийимши Дэн Маккей ушын иследим, ол ашық-айдын христиан еди. Мениң ўазыйпам аяқ кийим табанлары ушын терини урыў еди. Сыйыр терисиниң бир бөлеги кесилип, суўға жибитилген. Мениң тиззелерим үстинде темир бөлеги бар еди ҳәм тегис баслы балға менен мен бул табанларды қатты ҳәм қурығанша урар едим. Бул шексиз операция сыяқлы көринер еди, ҳәм мен одан көп мәрте шаршадым.
Мениң ўазыйпамды жаманластырған нәрсе, бир квартал нарыда басқа дүкан бар еди, ҳәм онда қуўанышлы, Қудайсыз аяқ кийимши отырар еди, ол әтирапты әдепсиз әңгимелер менен қуўандырар еди, бул оны ҳүрметли ата-аналар тәрепинен қорқынышлы етер еди. Бирақ, қандайдыр бир себеп пенен, ол гүлленип баратырғандай көринер еди. Мен оның ҳеш қашан табанларды урмайтуғынын, бирақ оларды суўдан алып, шегелеп қоятуғынын, ҳәр бир шегени қаққанда суў олардан шашырап шығатуғынын байқадым. Бир күни мен ишке кирдим. Қорқып, мен айттым: “Мен сиздиң табанларды әли ығал ўақытта қоятуғыныңызды байқадым. Олар урылғандай жақсы ма?” Ол маған жаман қарап, жуўап берди: “Олар бул жол менен тез қайтып келеди, балам!”
Бир нәрсе үйрендим деп сезип, мен бул ўақыяны баслығыма айттым. Маккей мырза өз исин тоқтатып, Инжилин ашты ҳәм “Не ислесеңиз де, ҳәммесин Қудайдың даңқы ушын ислең” деген жерди оқыды. “Ҳарри,” деди ол, “мен аяқ кийимлерди тек ғана клиентлеримнен алатуғын пул ушын оңламайман. Мен буны Қудайдың даңқы ушын ислеп атырман. Мен Мәсихтиң ҳүким тахтында ҳәр қашан оңлаған ҳәр бир аяқ кийимимди үлкен үйимде көриўди күтип атырман, ҳәм мен Ийениң сол күни маған: ‘Дэн, бул жаман жумыс болды’ деўин қәлемеймен. Мен Оның: ‘Жақсы иследиң, жақсы ҳәм садық хызметши’ деп айта алыўын қәлеймен”. Ол даўам етип, қандайдыр бир адамлар ўағызлаўға шақырылғаны сыяқлы, ол да аяқ кийим оңлаўға шақырылғанын, ҳәм тек ғана ол буны жақсы ислесе, оның гүўалықы Қудай ушын есапқа алынатуғынын түсиндирди (салыстырың Колос. 3:23–25).
