Манассияның өмири туўралы оқыў қызықлы; оннан алынған сабақлар инсанның ҳәм Қудайдың минез-қулқы ҳаққында көп нәрсени ашып береди. Инсанның гүнаға ҳәм жаманлыққа берилиўи, ҳәм Қудайдың шексиз мәрҳаматы толық көринип тур. Биз Манассияның гүнасынан тәўбе қылып, қайта тиклениўине шүкирмиз. Егер бул биз ушын жазылмаған болғанда, ол бизге ҳақыйқаттан да қараңғы суўретти ҳәм қараңғы мийрасты қалдырған болар еди. Қудайға Оның мәрҳаматы ушын шүкир!
Гейде Манассияның тарийхына байланыслы сораў туўылады: бундай тақуа шаңарақтан шыққан адам қалай бундай жаманлыққа түсип қалды? Ким жуўапкер болды? Бүгинги текстимизде Манассияның әкеси Хизкияның сөзлери бар; бул оның шүкиршилик дуўасының бир бөлеги еди. Тақуа патша Қудай оны емлеген ҳәм оған жаңа өмир, қосымша он бес жыл бергени ушын шүкиршилик етеди. Соңынан ол былай деп қосады: «әке балаларға Сениң ҳақыйқатыңды билдиреди». Бул өз балаларына Қудайдың таңқаларлық мәрҳаматы ҳаққында айтып бериў ўәдеси еди. Ата-аналар өз балаларын «Ийениң тәрбиясы ҳәм үгит-нәсиҳаты менен» тәрбиялаўға жуўапкер (Ефес. 6:4). Әкелердиң айрықша жуўапкершилиги бар, ҳәм Хизкия буны сезди. Бәлким, ол Манассияны ийманға үйретиўге бар күшин салды; бәлким, ол сәтсизликке ушырады — биз билмеймиз.
Гейде ата-аналар балалары Мәсихке ермегенде өзлерин көп гүнакар сезеди. Бирақ, Қудай Өзи жазған: «Мен балаларды бақтым ҳәм тәрбияладым, бирақ олар Маған қарсы шықты» (Исая 1:2). Бул жағдайда ким жуўапкер болды, Қудай ма? Жоқ, гүнакарлар өз гүналары ушын жуўапкер.
Бирақ, егер биз ата-ана сыпатында сәтсизликке ушыраған болсақ, буны мойынлайық, Қудай менен ашық болайық, оннан сабақ алайық, соңынан рухланып алайық. Аспандағы Әке әли де адасқанлардың Қудайы.
