Павлус Коринфлилер арасына тек ғана олардың арасында ҳәли де гүна ҳәм аўыр тәртипсизлик табылғанлығы себепли қатты әрекет етиўге мәжбүр болыў ушын келиўди қәлемеди. Сонлықтан ол оларға жазған алдынғы хатының нәтийжеси ҳаққында хабар алғанға шекем күтти. Ол жақсы нәрселерди үмит етти. Ол олардың исеними үстинен ҳүкимдарлық еткен жоқ, ал керсинше, олар қутқарылып, қуўаныўы ушын тек ғана «жәрдемши» ямаса «хызметтес» еди.
Бап «исеним арқалы турасыз» деген сөзлер менен жуўмақланады. Бул биз жүрегимизге тереӊ сиӊдириўимиз керек болған факт. Егер ол олардың исеними үстинен ҳәр қандай мәселеде ҳүкимдарлық еткен болса, олардың сол бағыттағы исеними тоқтаған болар еди. Ол тек ғана оларға белгили нәрселерди (әлбетте, дурыс нәрселерди) ислеўди буйрық етер еди ҳәм олар оларды ислер еди, исенимниӊ әмели сыпатында емес, ал механикалық түрде. Олардың әрекетлеринде исеним болмас еди, тек ғана сыртқы қабық сыпатында механикалық әрекет болар еди. Ҳәм сосын бир күни олар қулап, ҳәммени таӊ қалдырар еди.
Бүгин басқа биреўдиӊ исенимине сүйенип жасаўды қәлейтуғын көп христианлар бар. Оларға не ислеў керек екенин айтыўды қәлейди. Басқа биреў әмел етсин, ҳәм мәселени шешсин! Олар жақсы ҳәм бойсыныўшы болады ҳәм айтылғанын ислейди. Бирақ бул ислемейди; ол апатшылық пенен жуўмақланады. Биз исеним арқалы турамыз, басқа биреўдиӊ исеними арқалы емес. Басқа биреўдиӊ исеними арқалы биз қулаймыз. Ҳәм буннан тысқары, бул сол «басқа биреў» ушын да жақсы емес. Бундай күшли адамлар өз аға-қарындасларының исеними үстинен ҳүкимдарлық етиўди жақсы көре бастайды, ҳәм солай кишкене папаларға айланады. Нәтийжеде, бул олар ушын да апатшылық пенен жуўмақланады.
