Даңқ Құдайы Өзін даңқ Әкесі (Ефес. 1:17), даңқ Иесі (1 Қор. 2:8; Жак. 2:1) және даңқ Рухы (1 Пет. 4:14) ретінде ашқаны таңқаларлық. Ыбырайымды шақырып, оны Өзіне тартқан, оны пұттардан құтқарған даңқ Құдайы бізді де Өзіне тартып, пұтқа табынушылықтың кез келген түрінен алыстатып шақырды. Ыбырайымды Иеміз Қанахан жеріне және оның бойына алып барды, онда ол пұтқа табынушылықтың ең нашар түрлерімен қоршалған болатын, бірақ ол Иемізге жақын ұсталды. Басқаша айтқанда, ол Құдайға шынайы бөлініп, пұттардан алыс өмір сүрді. Пұт – бұл біздің сүйіспеншілігімізде Құдайды алмастыратын нәрсе.
Ыбырайымның сүйіспеншілігінің күші оны пұттардан бөліп қана қоймай, сонымен қатар оны Құдаймен шынайы қарым-қатынаста сақтады, ол ақырында оған және Сараға уәде етілген ұлы Ысқақты берді. Ыбырайым үйренген сабақтарды барлық сенушілер үйренуі керек, ертедегі мәсіхшілер сияқты (1 Сал. 1:9). Олардың құпиясы не болды? Бұл сүйіспеншілік болды. Жазба Ыбырайымды үш рет Құдайдың досы немесе сүйіктісі деп атайды. Мұнда біз құпияға тоқталамыз: Құдайдың егемендігі – Ыбырайымды шақыру, оны Халдейлердің Урынан Уәде етілген жерге және оның бойына алып бару, оған Ысқақты беру – және Ыбырайымның өз жауапкершілігі – оның мойынсұнуында, сүйіспеншілігінде және Құдайға деген сенімінде көрінеді – шынымен де бірге жүреді.
Біз үшін де солай. Бір жағынан, Құдайдың шақыруы, жетекшілігі, сақтауы және батасы бар, ал екінші жағынан, Оған деген шынайы сүйіспеншілікте, сенімнің мойынсұнуында, зұлымдықтан бөлінуде және даңқ Иесіне арнауда біздің жауабымыз бар.
