ОНЫ ЕСКЕ АЛЫҢЫЗ
Пауылдың сөздері Әкеміздің Кешкі Асының таңғажайып рақымын ашады:
Әкеміз Иса сатқындыққа ұшыраған сол түнде нан алып; және шүкіршілік еткеннен кейін, оны сындырып: «Алыңдар, жеңдер; бұл сендер үшін сынған Менің денем; мұны Мені еске алу үшін істеңдер», – деді. (1 Қорынттықтарға 11:23-24)
Нан Мәсіхтің Голгофа крестінде біз үшін берілген денесін бейнелейді. Біз қабылдағанда, Оның құрбандық өлімін еске аламыз – Ол бізге тиесілі қаһарды қалай көтергенін, осының бәрі арқылы Құдайды даңқтағанын.
Тостаған біз үшін төгілген Оның қанын еске салады:
«Бұл тостаған Менің қанымдағы жаңа келісім. Мұны ішіңдер, қанша рет ішсеңдер де, Мені еске алу үшін». (1 Қорынттықтарға 11:25)
Әр жолы нан жеп, тостағаннан ішкенде, біз Әкеміздің өлімін Ол қайтып келгенше жариялаймыз.
ОЛ КЕЛГЕНШЕ
Оның күнәларымыз үшін өлімінде көрініс тапқан шексіз сүйіспеншілікті еске алғанда, жүрегіміз табынуға толы болуы керек. Мәсіх Өзін берді, тек бізді Өзінің азабының жемісі ретінде қабылдау үшін даңқта қайта келгенше Оны еске алуымызды сұрады (Римдіктерге 8:29).
Крест пен даңқ ажырамас байланысты – сенушінің толық құтқарылуы екеуі арқылы келеді.
ЛАЙЫҚТЫ ТҮРДЕ
Біз қабылдамас бұрын Құдаймен қарым-қатынасымызды реттеуіміз керек. Әкеміздің Кешкі Асы құтқарылғандар үшін; бұл біздің құтқарылуымыз үшін өлгенді еске алу.
Пауыл ескертеді:
«Кім бұл нанды жесе немесе Әкеміздің тостағанынан лайықсыз түрде ішсе, Әкеміздің денесі мен қаны үшін кінәлі болады. Бірақ адам өзін тексерсіін, сонда наннан жесін және тостағаннан ішсін. Өйткені лайықсыз түрде жеген және ішкен адам өзіне үкім жейді және ішеді». (1 Қорынттықтарға 11:27-29)
Әрбір христиан позициялық тұрғыдан лайықты, бірақ мойындалмаған күнә қатысуды лайықсыз етеді, бұл Құдайдың жазасына әкеледі (1 Қорынттықтарға 11:32). Пауыл Қорынттықтардың тәжірибесі туралы айтады: көптеген адамдар әлсіз, ауру болды, ал кейбіреулері немқұрайлы қатысқандықтан қайтыс болды.
Өзін-өзі тексеру және тәубе ету үкімнен аулақ болу үшін маңызды.
ҒИБАДАТ ЕТУШІЛЕР РЕТІНДЕ
Әкеміздің Кешкі Асы тек алынған пайдалар туралы ғана емес, сонымен қатар Мәсіхтің өліміне қатысты Құдайдың көзқарасына ену туралы. Біз перденің ішінде ғибадат етеміз, Исаның Әкесі үшін күнәні көтеріп, өлімге дейін бағынғанда қаншалықты қымбат болғанын ойлаймыз (Еврейлерге 10:19-22).
Жүрегіміз табынуға толы, Оны мадақтаймыз:
«Бізді сүйген және бізді Өз қанымен күнәларымыздан жуып-шаю арқылы, және бізді Өзінің Құдайы мен Әкесіне патшалар мен діни қызметкерлер еткен Оған даңқ пен билік мәңгілікке болсын. Аумин». (Аян 1:5-6)
БЕРУШІЛЕР РЕТІНДЕ
Біз көп нәрсе алсақ та, біз берушілер ретінде келеміз – Мәсіхтің өлімі арқылы құтқарылғандықтан табыну, мадақтау және шүкіршілік ұсынамыз.
Нан мен тостағанмен Оның айналасына жиналғанда, біздің сүйіспеншілігіміз оянып, Оның сүйіспеншілігі жанымызға енеді, және біз табынуда бас иеміз. Бұл қасиетті сәт бізді Оны бетпе-бет көріп, мәңгілікке ғибадат ететін күнді аңсатады.
— Е. Деннетт, өңделген
