Умытыўға батыллық етемиз бе?
Бас Шарапшының Элегиясы
Сол ўақытта бас шарапшы Фираўынға сөйлеп, былай деди:
«Мен бүгин өз қәтеликлеримди еслеймен».
Жаратылыс 41:9
Умытыўға батыллық етемиз бе, я Қудай, умытыўға батыллық етемиз бе?
Биз ҳәли де узақ ўақыт таң қалып тоқтамаймыз ба
«Мен бир ўақыт өлген едим, буны етиң
Сиз Мениң менен жасаўыңыз ҳәм ҳеш қашан өлмеўиңиз ушын
Мен жоқарыдан даңқ пенен қайтып келгенимде»
деген Бирди ойланыў ушын? Оның жанының азаптарын умытыўға батыллық етемиз бе
Толқынлар урылып, ашыўлы суўлар аққанда
Оның әлсиз денеси үстинен хошта турғанда
Ол жоғалғанларды қутқарыў ушын қыйналып, қалтырағанда?
Ким сонда «Ол мен ушын көтерди
Сол үш мәңгилик азап саатларын» деп бийкарлаўға батыллық етеди? Умытыўға батыллық етемиз бе, сонша тез умытыўымыз керек пе
Түстеги сол күнсиз түнги қараңғы көринисти?
Жулдызлар қайғыдан жылаған көзлерин жасырды
Ай қорқыныштан қараңғыланған аспаннан қашты
Кекшил гүркиреў, найзағай, жанып турған мөри
Тозақтай ыссы болып сол әлсиз денеге жаўғанда. Ким умытып, қайта еслемейди
Сол қараңғылықты, тозақлық азапты
Сол қараңғы шүңгирден «Мениң Қудайым, неге Сен Мени таслап кеттиң?»
деген өтиниш еситилгенде?
Буны еслең, Ол соншалық таслап кетилди
Себеби биз бәримиз Қудайды көп ўақыт алдын таслап кеткенбиз! Қудай биздиң гүнамызды умытқанын умытыўға батыллық етемиз бе
Мәңгиликке биздиң қызыл гүналарымыз өлтиргенде
Оның гүнасыз, азап шеккен Улын, ким өле алмас еди
Басқалар ушын болмаса, кимлер жылаўға мәжбүр болды,
«Я Қудай, мениң гүнакар жаныма рәҳим ет» деп
Ақыры тынышлық тапты, Мәсих оларды толық емлегенде. Сонда нанды жейлик ҳәм шарапты ишейлик
Ол, тири жүзим сабағы, келгенге шекем
Мәңгилик өмирдиң таяғы, тири нан
Ким биздиң жанларымызды мәңгиликке толтырды, биз тойғанда
Оның тән ҳәм қанына исеним арқалы, биз
Мәңгиликке «Ол мен ушын өлди!» деп айта алыўымыз ушын. Том Саммерхилл тәрепинен
