«Mine, men tez kelemen!» (Ashıw 3:11)
«Áne solay! Kel, Rabbimiz Isa!» «Seniń arabańnıń dóńgelekleri nege keshigedi?» Altı mıń jıl dawamında bul dúnya aylanıp keldi, jas penen eskirip, kúnálar hám qayǵılar menen tırısıp qaldı. Kútip turǵan Shirkew keshki sháwlelerdiń uzın kóleńkelerin kórip, «Rabbimiz jaqın!» dep járiyalaydı. Tayarlan, meniń janım, Oǵan jolıǵıwǵa! Ey! Baxtlı kún, seniń súyikli Qutqarushıń, uzaq waqıt boyı qorlanǵan hám jek kórilgen, jıynalǵan álemniń aldında ashıq túrde taxtqa otırǵızılǵanda, barlıǵınıń Rabbisi etip táj kiygizilgende, Óz áwliyelerinde dańqlanǵanda, Óz janınıń azaplarınıń jemislerinen qanaatlanǵanda, Óz dushpanların Óz keliwiniń jarqıraǵanlıǵı menen joq etkeninde — qáhárdıń shaqmaq kóz qarası menen — Óz quwanǵan xalqınıń júreklerin «sóylep bolmaytuǵın hám dańqqa tolǵan quwanısh penen quwanıwǵa» májbúr etkeninde! Tayarlan, meniń janım, Oǵan jolıǵıwǵa!
Bul seniń ushın quwanıshlı oy bolsın — seniń «múbárek úmitiń» — seniń Aǵań menen jolıǵıwıń! Kóp waqıt kúzetiw minarasında tur, sol keliwshi jarqıraǵanlıqtıń birinshi nurın, sol araba dóńgelekleriniń birinshi gúbirin tutıw ushın. Dúnya házir tayarlıqta! Ol eskirgen ózegi ústinde shayqalmaqta. Hár tárepten «Ol keledi! Ol jerdi súdiw etiwge keledi!» dep járiyalawshı dawıslar bar. Oqıwshı! Sen «Onıń payda bolıwın súygenler» qatarındamısan? Onıń kútip turǵan áwliyeleriniń pozitsiyasın esle:
«Rabbimiz kelgende, kúzetiwde tabatuǵın qullarına baxtlı!» (Luka 12:37)
