«Sizdiń Sózińiz ayaqlarıma shıraq – hám jolıma nur.» (Zabur 119:105) Adamnıń sózi umıttı qaldıradı – Qudaydıń Sózi hesh qashan! «Rabbiy sózi sınaqtan ótken» (Zabur 18:30). Ol gúnákar tárepinen sınaqtan ótken – ol onı itibarǵa almay, joq bolǵan. Ol áwliye tárepinen sınaqtan ótken – ol oǵan isenip, qutqarılǵan. Qudaydıń dúnyamızǵa qanday qımbatlı miyrasi bar!
Tábiyat kitabı, qansha úyretse de, gúnákardıń Quday menen qabıl etiliwi máseleleri boyınsha únsiz. Tek Ǵalabalıq jazıwlar ǵana bul jumbaqtı sheshe aladı: «Quday ayıplı adamlar menen qalay is tutadı?» Bul soraw juwapsız qalsa – biz tınıshlıqta jasa almas edik, hám tınıshlıqta óle almas edik! Biraq quwanıshlı xabar, ey Qudaydan kelgen qımbatlı xabarshı, siz joq bolıwǵa ushıraǵan jerge ne alıp keldińiz:
Quday dúnyanı sonday súydi, Óziniń jalǵız Ulıwın berdi, Oǵan isengen hár kim joq bolmasın – biraq máńgilik ómirge iye bolsın!
Eger Ilahiy xabarda sol bir qısqa jazıwdan basqa hesh nárse bolmasa da, Bibliya biz ushın «millionlaǵan altın hám gúmisten» de jaqsıraq bolar edi.
Qudaydıń Sózi úlken saqlaw ornı hám sawda orayı bolıp tabıladı – hámme ushın biypul – hámmege sáykes – hámmege arnalǵan – hámmege usınılǵan. Qudaydıń Sózi túkenbes kán – qansha tereń qazsańız, sonsha bay mıs. Onda bay hám kedeyshler ushın; jaslar hám qartlar ushın; adasiwshılarushın; gúmanlanıwshılarushın; qayǵırǵanlarushın; isenim etiwshilerushın; ólip atırǵanlarushın; joq bolıp atırǵanlar
ushın waqıtında sóz bar! Oqıwshı, Isanıń Sózinde Onıń ayaqları astında otırıń, hám kishkene balanıń boysınıwı menen aytıń:
Sóyle, Rabbiy – sebebi Sizdiń qulıńız tıńlap atır!
Oǵan hámme waqıt tiri sálemlesiw menen ushırasqanday jaqınlasıń:
Mende siz ushın Qudaydan xabar bar!
Hár bir júrek bólmesinde ayırmashılıqlar bar – biraq bul giltt hár bir esikke sáykes keledi! Onı ózińizdiń sáwleleniwińizdi kóretuǵın sadıq aynaetiń! Ol qansha sadıq tutılsa, sizdiń jetispewshiligińiz hám kirleńiwińizdiń sezimi sonsha kóbirek sizdi keshirim etiwshi qanǵa jeteleytuǵın boladı.
Barlıq qıyınshılıqlarıńızda – onı «sizdiń máslahátshińiz» etiń. Barlıq shataqlıqlarıńızda – onı sizdiń awdarmashıńız hám jolbasshıńızetiń. Barlıq qayǵılarıńızda – onı sizdiń teselli bulaǵıńızetiń. Barlıq sınaqlarıńızda – onı sizdiń eń sońǵı apellyaciya sudıńız etiń. Tartıslı jerge kirisken waqıtta, bul sizdi toqtatsın:
Ǵalabalıq jazıw ne deydi?
Hújim etilgende, bul sizdi qorǵasın hám qorǵasın:
Jazılǵan!
Hámme waqıtta qımbatlı, ol ásirese «bultlı hám qarańǵı kúnde» qımbatlı (Ezekiel 34:12). Biz kúndizgi waqıtta shıraqsız júre alar edik; biraq onıńsız – túngi dawıllı teńizde biz qayda bolamız? «Men azabımda joq bolar edim,» deydi batıp atırǵan adam, «biraq Sizdiń Sózińiz meni tiriltti.»
Sol párawanlı waqıttı kútiw meniń úlesim bolsın, sol waqıtta bul Sózdiń aralasıwı hám miyrimdiliktiń basqa barlıq quralları tamamlanadı; sebebi, Aspanda, «olarǵa shamkerek emes.» Sol waqıtta, máńgilik Qudaydıń Sózine basımdı qoyıp, hám bul dańqlı kelesheklerdi kóz aldıma keltirip:
Men tınıshlıqta jataman hám uyqlayman, sebebi tek Siz ǵana, ey Rabbiy, meni qáwipsizlikte jasawǵa májbúr etesiz! (Zabur 4:8)
