Biz Onı Sózde kórgenimizde hámme nárse ózgeredi! Injil sol waqıtta jaqtı boladı: ol biz ushın jańa Kitap sıyaqlı! «Barlıq Jazıwlarda» Onıń túrli dańqları biz ushın da jarqıraydı. Bul Injildiń tiykarǵı maqseti. Bul ápiwayı tariyx kitabı emes, bálkim bizge Quday haqqında bilim beriw ushın iláhıy ilhamlanǵan kitap; hám biz bul boyınsha qansha kóp rawajlansa, onıń muqaddes betleriniń nemislesken sınınıń maqtanıshlı nátiyjeleri sonsha kóp boslıqtan da jaman ekenligi kórinedi.
Eń birinshi jazba «Kitaptıń tomı» dep ataladı, hám ol pútkilley Isa haqqında, Qudaydıń erkini orınlawshı haqqında sóyleydi. Hám bul jazba adam qolı tiyispeytuǵın hám tiyise almaytuǵın hújjet! Isenbeytuǵın sınshınıń joq etiwshi háreketleri oǵan jetken joq. Ol Rabbımız Isa Másehiy haqqında da sóyleydi.
Qudaylıqtıń keńesleriniń aspan jazbasında — máńgilik jazbada — Ol haqqında былай jazılǵan: «Men Seniń erkini orınlawdı qáleyemen, Ya Qudayım» (Zabur 40:8; Evreylerge 10:7). Ol sol tomnıń teması, Qudaydıń erkini orınlaw ushın kelgen hám onı qálewshi retinde; biraq bul qansha nárselerdi óz ishine alǵan!
«Mine, men Seniń erkini orınlaw ushın keldim», dedi Ol; hám «Sen Maǵan dene tayarladıń» (Evreylerge 10:5). Bul zárúr edi, solay etip, adam retinde, boysınıw ornında, Ol Zabur 40:6-daǵı «qulaqlarǵa» iye bolıwı múmkin edi. Sol jolda alǵa barıp, jala hám uyatdıń kóterilip atırǵan dawılı Onı shápáátsiz urıwǵa basladı, biraq Ol Qudaydıń erkinine sadıq edi, hám Ol artqa qaytpaytuǵın edi. Onıń átirapında san-saqıysız jamanlıqlar qalıńlastı!
«Meni sebepsiz jek kóretuǵınlar», dedi Ol, «Meniń basımnıń shashlarınan da kóp». Olar Onı urdı. Olar Onıń betinen shashın julıp aldı. Olar Onıń ústine túkirdi. Ol ońǵa yamasa shepke burılmadı, bálkim Qudaydıń erkiniń jolında alǵa bastı.
Onıń ómirin talap etken dinshiler bunıń haqqında ne bildi? Olar Quday Onıń qarsısında dep oyladı — Ol Quday tárepinen urılǵan hám azaplanǵan! Olar Onı kórgenlerinde Onı qádirlemedi; olar Onı jek kórdi hám bas tarttı.
Al Isa haqqında ne? — Ol olar Onıń ústine úygen «uyattı jek kórdi»; biraq Ol krestti jek kórmedi — Ol onı «shıdadı»! Ya, hám Ol onıń barlıq qorqınıshlı qayǵı hám azap tereńliklerinde shıdawı kerek edi, eger Qudaydıń erkini orınlanatuǵın bolsa. Sol tereńliklerge Onıń Qudayına hám Atasına bolǵan muhabbatı Onı alıp bardı.
Tábiyaǵıy kózge Onıń jolı pútkilley qáte bolıp kórindi, biraq Qudaydıń erkinine sadıqlıq penen Ol alǵa bastı. Ol ishiwge tiyis bolǵan qara keseniń ishine qaradı, hám qan sıyaqlı ter Onıń ústinen tússe de, Ol keseni aldı hám ishti — «Seniń erkiń orınlansın», dedi Ol.
Ol islewge kelgen jumıstı tamamladı. Ol jerde Qudaydı dańqladı. Ol qudiretli edi. Basqa hár qanday adam krestke shıdaǵanda, jaqsılıq hám jamanlıq máselelerin Qudaydıń dańqı ushın sheshkende, Ol kótergen awır gúna hám húkim júginen ezilgen bolar edi.
Qábirden jeńis penen kóterilip, Ol bizdi Qudaydıń erkine sáykes ózine alıp keldi — «biz Isa Másehiydiń denesiniń bir retlik qurbanlıǵı arqalı muqaddeslengenbiz»; hám «muqaddeslewshi hám muqaddeslengenlerdiń hámmesi bir: sol sebepli Ol olardı aǵa-ini dep atawdan uyalmaydı».
Ájayıp fakt! Onıń aǵa-inileri. Hám tirilgen Adam retinde Ol былай dedi: «Men Óz Atama hám sizlerdiń Atańızǵa; hám Óz Qudayıma hám sizlerdiń Qudayıńızǵa kóterilemen» — solay etip bizdi Quday menen Ózi sıyaqlı qatnasıqqa qoydı; hám bulardıń hámmesi Qudaydıń erkine sáykes.
Bul erik qansha kóp nárselerdi óz ishine alatuǵının biz bul jerde aytıp óte almaymız; biraq Isa onı orınlawshı. Qudaydıń qálewleri Onıń qolında rawajlanadı! Bárekeli, súyikli Rabbımız hám Qutqarımız.
