Бұл адам үшін жасалған бақ еді. Едем «ләззат» дегенді білдіреді. Ол таңғы күнге қарап тұрды, және Құдай «көруге жағымды және тамаққа жарамды әрбір ағашты өсірді» (Жар. 2:9). Өзен оны алтын мен асыл тастар елінде суарды (10, 12-аяттар). Адамның жұмысы болды: «оны өңдеу және сақтау» (15-аят). Құдай оған әйел, көмекші берді, онымен бірге ләззат алу үшін (22-аят), және күннің салқын кезінде Ол Өзі онымен қарым-қатынас жасайтын (3:8).
Не қате болды? Біздің алғашқы ата-анамыздың өздерінің мейірімді Құдайына бағынбауы. Жыланның, шайтанның азғыруымен олар жақсылық пен жамандықты тану ағашының жемісінен жеді, бұл Құдай оларға тыйым салған жалғыз ағаш еді. Олардың мұны істемеуге барлық себептері болды: егер олар істесе, олар өледі (2:17), бірақ олар өтірікке бой алдырды. Және біз де солай: «өлім барлық адамдарға тарады, өйткені бәрі күнә жасады» (Рим. 5:12).
4000 жылдан кейін: «Менің тамағым — Мені жібергеннің еркін орындау және Оның ісін аяқтау» (Жохан 4:34) дейтін адамды табу қандай жеңілдік. Шайтан Оны өз жолынан тайдыруға азғырғанда, бұл бақта емес, шөлде болды, Құдай сөзін ашық жоққа шығарумен емес, алдамшы сөздермен, бір рет емес, үш рет. Бірақ әр жолы біздің Жаратқан Иеміз: «Жазылған» (Матай 4:4, 6, 10) деді. Өлімінен дәл бұрын, адасқан шәкірт Оны қорғауға тырысқанда, Ол: «Әкем маған берген тостағанды ішпеймін бе?» (Жохан 18:11) деді.
Егер бірінші адам жаратылыстың ең тәтті жеріне тек оған өлім әкелу үшін қойылса, жаңа жаратылыс екінші Адамға сәйкес қалыптасады, ол сәтсіздікке ұшырамайды, ұшырамайды және ұшырай алмайды. Ол Оның арқасында өзінің бастапқы сипатын мәңгі сақтайды: «ескі нәрселер өтті; міне, барлық нәрсе жаңа болды» (2 Қор. 5:17).
